اروتیک لامبی

لمبی‌ها بزرگ‌ترین قوم بومی آمریکایی در شرق رودخانه می‌سی‌سی‌پی هستند، با حدود 55,000 نفر جمعیت، و تقریباً همه آن‌ها به یک منطقه مشخص در جنوب شرقی کارولینای شمالی برمی‌گردند: شهرستان رابسون و سرزمین باتلاقی آب‌سیاه در امتداد رودخانه لمبر که سالمندان هنوز آن را «لمبی» می‌نامند. هیچ رزرواسیونی وجود ندارد. هرگز هم وجود نداشته است. آنچه قبیله را کنار هم نگه می‌دارد نه خط مرزی، بلکه خویشاوندی، کلیسا و مکان است. وقتی دو لمبی به هم می‌رسند می‌پرسند از کدام خانواده‌ای؟، و پاسخ، که یک نام خانوادگی و یک جامعه محلی است، موضوع را روشن می‌کند. لاکلیر، آکسندین، چاویس، لواری، بری‌بوی، رِوِلز. پراسپکت، سدل‌تری، یونیون چپل، دیپ برنچ. مردم می‌گویند روی باتلاق زندگی می‌کنند، یعنی در محله خودشان. هر ژوئیه، جشن بازگشت کسانی را که رفته‌اند، از جمله خانواده‌های بزرگ بالتیمور، برای یک هفته به پمبروک برمی‌گرداند.

آن‌ها زبان نیاکانی خود را، که به احتمال زیاد زبانی سیوانی از ناحیه پیدمونت کارولینا بود، از دست دادند، و آنچه جای آن را گرفت انگلیسی معمولی جنوبی نیست. انگلیسی لمبی واژگان و دستور زبان ویژه خود را دارد که زبان‌شناسان طی دهه‌ها ثبت کرده‌اند: ellick به معنای قهوه، juvember به معنای فلاخن، gaum به معنای آشفتگی، و bes ثابت به جای is که لهجه‌های دیگر به کار می‌برند. حرف زدن به این گویش تقریباً با همان اطمینانی که یک نام خانوادگی نشان می‌دهد، نشان می‌دهد که شما «لَم» هستید. دین پروتستان است و به‌شدت رایج، با باپتیست‌ها و متدیست‌ها و هالینس‌ها، و برخی از بزرگ‌ترین جماعت‌های بومی کشور کار مدنی‌شان به اندازه کار معنوی‌شان است.

دو رویداد نحوه درک لمبی‌ها از خودشان را تعیین کرد. در 1865 گارد محلی کنفدراسیون پدر و برادر هنری بری لواری را اعدام کرد. لواری هفت سال بعد را با گروهی مختلط از مردان بومی، سیاه‌پوست و سفیدپوست به یورش در سراسر شهرستان رابسون گذراند، سپس در 1872 ناپدید شد بی‌آنکه هرگز جسدی از او به دست آید. در 1958 کوکلاکس‌کلان گردهمایی شبانه‌ای نزدیک ماکستون برگزار کرد تا قبیله را بترساند، و چند صد مرد مسلح لمبی با تیراندازی چراغ‌ها را خاموش کردند و اعضای کلان را به تاریکی راندند. مبارزه برای به رسمیت شناخته شدن کندتر بوده و هنوز تمام نشده است. ایالت کارولینای شمالی از 1885 با مجموعه‌ای از نام‌های مختلف این قبیله را به رسمیت شناخته است، و قانون فدرال لمبی مصوب 1956 آن‌ها را بومی شناخت، اما در همان سند هر آنچه معمولاً این شناسایی به همراه دارد را از آن‌ها دریغ کرد. از آن زمان تاکنون برای پس گرفتن آن مبارزه کرده‌اند، و در عین حال نهادهای خودشان را اداره می‌کنند، از جمله دانشگاه پمبروک که خانواده‌های لمبی در 1887 برای آموزش فرزندان خودشان بنیان گذاشتند و هنوز تنها دانشگاه تاریخاً بومی در ایالات متحده است.