اروتیک کوینیپیسا

کینی‌پیساها مردمی بومی آمریکای شمالی بودند که در اواخر سده هفدهم میلادی در پایین‌دست رود میسی‌سی‌پی، در منطقه‌ای که اکنون جنوب شرقی لوئیزیانا نامیده می‌شود، زندگی می‌کردند. در طی چند دهه پس از آشنایی با فرانسوی‌ها، با گروه‌های همسایه درآمیختند و به‌عنوان یک قوم مستقل از متون مکتوب ناپدید شدند. تقریباً هر آنچه از ایشان می‌دانیم از گزارش‌های سفرهای اکتشافی فرانسوی به دست آمده است. این گزارش‌ها بیشتر به چند رویارویی پرتنش و یک قطعه کاغذ قابل توجه از ایشان یاد می‌کنند.

نخستین بار در سال 1682 دیده می‌شوند، هنگامی که رنه‌روبر کاولیهٔ دو لا سال گروه خود را در امتداد میسی‌سی‌پی تا خلیج مکزیک هدایت کرد. کینی‌پیساها در مسیر پایین رفتن، به غریبه‌ها تیر و کمان شلیک کردند. وقتی فرانسوی‌ها به‌سوی بالادست رودخانه بازگشتند، کینی‌پیساها به ایشان غذا دادند و سپس به اردوگاهشان حمله کردند، و در این درگیری شماری از کینی‌پیساها کشته شدند. چهار سال بعد، هانری دو تونتی، معاون لا سال، برای یافتن فرمانده خود که دهانهٔ رودخانه را گم کرده و در ساحل تگزاس پیاده شده بود، از رودخانه پایین آمد. تونتی با کینی‌پیساها صلح کرد و نامه‌ای نزد رئیسشان گذاشت تا هنگام رسیدن به لا سال تحویلش دهند. لا سال هرگز نیامد؛ او در سال 1687 در تگزاس کشته شد. با این حال نامه همچنان در رودخانه نگهداری شد. هنگامی که هیئت پیر له‌موآن دو ایبروویل حدود سال 1700 با دشواری به سمت بالادست پیش می‌رفت، نامه تحویل داده شد و برای فرانسوی‌ها تأیید کرد که رودخانهٔ لا سال را یافته‌اند.

در آن زمان کینی‌پیساها با موگولاشاها پیوند خورده بودند؛ موگولاشاها در یک روستا با بایوگولاها که بالاتر از رودخانه زندگی می‌کردند، سکونت داشتند. نویسندگان فرانسوی این دو نام را یا یک قوم واحد می‌دانستند یا گروهی که در گروه دیگر جذب شده بود. این ترتیب در سال 1700 به شکلی خشونت‌بار پایان یافت، هنگامی که بایوگولاها علیه موگولاشاها برخاستند و بسیاری از ایشان را کشتند. بیماری، جنگ و آشفتگی‌های مستعمرهٔ نخستین، بقیه را از میان بردند. بازماندگان در دیگر جوامع پایین‌دست میسی‌سی‌پی ادغام شدند و امروز هیچ گروهی نام کینی‌پیسا را حمل نمی‌کند.

زبانشان هرگز به شکل درست نوشته نشد. عموماً گمان می‌رود که از زبان‌های خانوادهٔ موسکوگی بوده، همانند زبان‌های مرتبط با چوکتو که همسایگانشان به آن سخن می‌گفتند. این نام به‌آسانی با آکولاپیساها اشتباه گرفته می‌شود، اما آن‌ها قومی جدا از همان منطقه بودند. میراث کینی‌پیساها اکنون در بایگانی باقی مانده است: ایشان در نقطه‌ای ایستاده‌اند که ادعای لا سال نسبت به رودخانه به لوئیزیانای فرانسوی تبدیل شد. آنان بیشتر به‌خاطر نامه‌ای که نگه داشتند به یاد آورده می‌شوند تا آنچه از خود بر جای گذاشتند.