زنی از آکجاچمن‌ها، مرجع فنوتیپ

اروتیک آکجاچمن‌ها

زبان

خوان��نیو، اغلب گویشی از لویسنیو شمرده می‌شود و اکنون کانون کار احیاست (اوتو-آزتکی: تاکی، کوپانی)؛ انگلیسی در زندگی روزمره

دین

عمدتاً کاتولیک از دوران مأموریت‌ها، در کنار آیین سنتی ریشه‌گرفته از دین چینیگچینیچ

درباره آکجاچمن‌ها

قوم Acjachemen کسانی هستند که مبلغان اسپانیایی نامی را که از کلیسای خودشان گرفته بودند بر آنان نهادند. پس از آنکه فرانسیسکن‌ها در سال 1776 بعثهٔ Mission San Juan Capistrano را تأسیس کردند، مردم روستاهای اطراف آن در سندها با نام Juaneños ثبت شدند و این برچسب دو قرن برقرار ماند. امروز بسیاری از فرزندان این قوم به هر دو نام پاسخ می‌دهند، اما Acjachemen به گذشته‌ای بسیار دورتر می‌رسد، به سرزمینی از روستاهای پراکنده میان کوه‌های Santa Ana Mountains و اقیانوس آرام، که امروزه بخش جنوبی شهرستان Orange County و لبهٔ شمالی شهرستان San Diego County را دربرمی‌گیرد.

زندگی روستایی بر پایهٔ بلوط، دانه، شکار جانوران کوچک و نرم‌تنان دریایی می‌چرخید و بر گرد تبارهایی با رهبران موروثی سازمان یافته بود. هستهٔ مذهبی Chinigchinich بود، شخصیتی قانون‌گذار که پیروانش تحت قواعد سخت زندگی می‌کردند و در روایت‌ها این قواعد را موجوداتی انتقام‌جو مانند مارهای زنگی و خرس‌ها اجرا می‌کردند. پسران با toloache، نوشیدنی ساخته‌شده از گیاه داتورا، به آیین بلوغ راه می‌یافتند و مراسم بزرگ در حصاری مقدس از بوته‌ها برگزار می‌شد. بیشتر آنچه بیگانگان می‌دانند از شاهدی عجیب آمده است: پدر Gerónimo Boscana، مبلغی در San Juan Capistrano که در دههٔ 1820 روایت بزرگان را ثبت کرد، درست در زمانی که بعثه می‌کوشید جایگزین همان آیینی شود که او توصیف می‌کرد. سال‌های بعثه بیماری، کار اجباری و از دست دادن ناگهانی را به همراه آورد. وقتی کلیسای سنگی بزرگ در زلزلهٔ 1812 فرو ریخت، حدود چهل عبادت‌کنندهٔ بومی را هنگام مراسم عشای ربانی کشت.

این زبان به گروه Cupan از شاخهٔ Takic خانوادهٔ Uto-Aztecan تعلق دارد. آن‌قدر به Luiseño که در جنوب آن گفته می‌شود نزدیک است که زبان‌شناسان غالباً این دو را گویش‌های یک زبان می‌دانند. زبان Tongva در شمال، خویشاوند دورتری در Takic است. Juaneño تا سدهٔ بیستم از کاربرد روزمره خارج شده بود و کار احیای آن اکنون بر سجل‌های بعثه و یادداشت‌های زبان‌شناسان نخست تکیه دارد.

سرزمین هنوز هویت آنان را تثبیت می‌کند. Panhe، روستای کهن و محل دفن نزدیک San Onofre، هنوز جایی برای آیین‌هاست و در سال 2008 خانواده‌های Acjachemen همراه با موج‌سواران و فعالان محیط زیست، جادهٔ عوارضی را که قرار بود از کنارش بگذرد متوقف کردند. اکثر Acjachemen بر اساس میراث کاتولیک‌اند و نسل‌هایی از آنان در بعثه دفن شده‌اند، و بسیاری نیز آوازها و آیین‌های سنتی را زنده نگه می‌دارند. چند سازمان ادعا می‌کنند که از سوی این قوم سخن می‌گویند. این شکاف، تلاش طولانی آنان برای به رسمیت شناخته شدن فدرال را پیچیده کرد، تلاشی که اداره امور هندیان آمریکا در سال 2011 آن را رد کرد. چه به رسمیت شناخته شده باشند و چه نه، بسیاری از خانواده‌ها هنوز در San Juan Capistrano و اطرافش زندگی می‌کنند، درست در برابر بعثه‌ای که نام آنان را عوض کرد.

فنوتیپ‌های معمول: آکجاچمن‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مردم آکاچمن به طور کلی پوست قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای، موی تیره و صاف و چشمان تیره دارند، و بسیاری از خانواده‌ها تبار مکزیکی و اروپایی نیز دارند که به دوران مأموریت‌های مذهبی و دوران مزرعه‌های بزرگ بازمی‌گردد. پیش از تماس با اروپاییان، پوشاک با آب‌وهوای معتدل ساحل سازگار بود: زنان دامن یا پیش‌بند از الیاف گیاهی می‌پوشیدند و مردم در هوای سرد خود را با شنل‌هایی از پوست خرگوش می‌پوشاندند. پوشاک روزمره امروزی، لباس معمولی جنوب کالیفرنیاست، و لباس‌های تشریفاتی از صدف، پر و الیاف در مراسم آیینی و گردهمایی‌ها پوشیده می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره آکجاچمن‌ها

آکجاچمن‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی آکجاچمن‌ها خوان��نیو، اغلب گویشی از لویسنیو شمرده می‌شود و اکنون کانون کار احیاست (اوتو-آزتکی: تاکی، کوپانی)؛ انگلیسی در زندگی روزمره است.

آکجاچمن‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان آکجاچمن‌ها عمدتاً کاتولیک از دوران مأموریت‌ها، در کنار آیین سنتی ریشه‌گرفته از دین چینیگچینیچ است.