اروتیک لایچ-کویل-تاچ

مردم Laich-kwil-tach لبهٔ جنوبی جهان Kwakwaka'wakw را تشکیل می‌دهند. آن‌ها ملت‌هایی هستند که به زبان Kwak'wala سخن می‌گویند و آب‌های زادگاهشان پیرامون کمپبل ریور، جزیرهٔ کوادرا و خورهای سرزمین اصلی در آن سوی گذرگاه دیسکاوری در کلمبیای بریتانیا قرار دارد. در زبان Kwak'wala نام آن‌ها Ligwiłda'x̱w است و سندهای قدیمی‌تر آن‌ها را Lekwiltok یا Yuculta می‌نامند. تندآب‌های Yuculta هنوز همین نام را روی نقشه‌های دریایی دارند. آنچه آن‌ها را از خویشاوندان شمالی‌شان متمایز می‌کند، موقعیت جغرافیایی است. کانال‌های جزایر دیسکاوری دروازه‌ای باریک و پرتلاطم از جریان‌های جزر و مد میان تنگهٔ جورجیا و تنگهٔ جانستون می‌سازند. قایق‌هایی که در امتداد ساحل داخلی بالا یا پایین می‌رفتند ناچار بودند از آب‌هایی عبور کنند که Laich-kwil-tach آن‌ها را زیر نظر داشتند، و آن‌ها در بیشتر سدهٔ نوزدهم از این مزیت بهره بردند.

Kwak'wala زبانی از خانوادهٔ واکاشی است. این زبان آن‌ها را به دیگر Kwakwaka'wakw در شمال و، با پیوندی دورتر، به مردم Nuu-chah-nulth در ساحل غربی جزیرهٔ ونکوور پیوند می‌دهد. اهالی محلی اغلب گونهٔ جنوبی زبانشان را Liq'wala می‌نامند. همسایگان جنوبی‌شان به زبان‌های خانوادهٔ سالیشی سخن می‌گفتند که هیچ خویشاوندی‌ای با این زبان ندارند. این مرز جابه‌جا شد. در نیمهٔ نخست سدهٔ نوزدهم، گروه‌های Laich-kwil-tach، مسلح به تفنگ‌های سرپُر (ماسکت) که از تجارت خز به دست آورده بودند، به سوی جنوب و به سرزمین سالیش‌های ساحلی پیشروی کردند. آن‌ها کیپ ماج و دهانهٔ رود کمپبل را تصرف کردند و تا عمق تنگهٔ جورجیا یورش بردند. سرانجام جامعه‌های سالیش متحد شدند و ضربهٔ متقابل زدند که مشهورترین آن در خلیج میپل بود. بیماری‌های همه‌گیر و حکومت استعماری بعدها این یورش‌ها را برای همیشه پایان دادند.

زندگی اجتماعی حول پوتلاچ می‌گردد. نام‌ها، رقص‌ها، نشان‌ها و جایگاه‌ها حقوق موروثی‌اند و تنها پس از آنکه به میهمانان دعوت‌شده نشان داده شوند اعتبار می‌یابند؛ میهمانانی که در ازای شاهد بودن هدیه دریافت می‌کنند. کانادا پوتلاچ را از 1884 تا 1951 ممنوع کرد. پس از یک پوتلاچ بزرگ در 1921 در جزیرهٔ ویلیج، مقامات نقاب‌ها و ادوات تشریفاتی را از خانواده‌های Kwakwaka'wakw گرفتند. بخش بزرگی از آن‌ها بعدها بازگردانده شد و مرکز فرهنگی Nuyumbalees در کیپ ماج در 1979 گشایش یافت تا بخشی از آن مجموعه را نگه دارد. مبلغان مسیحی در اواخر سدهٔ نوزدهم مسیحیت را آوردند و اکنون این دو سنت در کنار هم جای دارند: بسیاری از خانواده‌ها به کلیسا می‌روند و همچنان جشن‌هایی برگزار می‌کنند که در آن‌ها نام‌ها به نسل بعد منتقل می‌شود.

امروزه Laich-kwil-tach عمدتاً در قالب ملت‌های نخستین We Wai Kai، Wei Wai Kum و Kwiakah سازمان یافته‌اند که زیر این نام مشترک با هم همکاری کرده‌اند. زمین‌های رزرو Wei Wai Kum درون شهر کمپبل ریور قرار دارد و روستای We Wai Kai در کیپ ماج، از جزیرهٔ کوادرا و از آن سوی گذرگاه، رو به آن است. ماهی‌گیری در طول سدهٔ بیستم معاش بسیاری از خانواده‌ها را تأمین کرد و ماهی سالمون هنوز در نگاه مردم این منطقه به ساحلشان محوری است. کلاس‌های زبان، کنده‌کاری و سفرهای قایق‌رانی فرهنگ کهن را بخشی از زندگی روزمره نگه می‌دارند، نه چیزی محبوس در گذشته.