اروتیک نیانتیک

نیانتیک‌ها مردمی بودند که به زبان الگونکین سخن می‌گفتند و در سواحل جنوبی نیوانگلند زندگی می‌کردند. هنگامی که اروپاییان در اوایل دهه 1600 میلادی به منطقه رسیدند، آنان سرزمین‌های ساحلی را در محدوده‌ای در اختیار داشتند که امروز شرق ایالت کانکتیکات و جنوب غربی ایالت رود آیلند نامیده می‌شود. نسل‌های بعدی آنان بیشتر در قبیله هندی ناراگانست امروزی زندگی می‌کنند و شاخه‌های کوچک‌تری به موهیگان و هندیان براذرتاون پیوسته‌اند. نام نیانتیک بر دو جامعه جداگانه دلالت داشت. نیانتیک‌های غربی میان پایین رود کانکتیکات و رود نیانتیک زندگی می‌کردند و نیانتیک‌های شرقی در کنار ساحل رود آیلند و در جوار ناراگانست‌ها. روایت رایج این است که این دو روزگاری یک قوم واحد بوده‌اند و سلطه پکوت بر ساحل آن‌ها را از هم جدا کرد. این نام معمولاً به نوک زمینی روی رودخانه‌ای جزر و مدی اشاره دارد که با زندگی مردمی که رو به آب شور می‌زیستند سازگار است.

زبانشان به گروه الگونکین جنوب نیوانگلند تعلق داشت و به‌شدت با زبان‌های ناراگانست و موهیگان-پکوت پیوند داشت، اما به‌تنهایی کمتر نوشته شده بود. زندگی بر اساس چرخه ساحلی معمول منطقه می‌گذشت: ذرت، لوبیا و کدو در زمین‌های پاک‌سازی‌شده، ماهی و صدف‌های دریایی از دهانه‌ها، و شکار در جنگل‌های پشت ساحل. زندگی مذهبی حول مانیتو می‌چرخید که نیرویی است حاضر در انسان‌ها، جانوران و مکان‌ها، و حول پاوواوز که درمانگران و متخصصان آیینی‌اند و با آن نیرو کار می‌کنند.

سده هفدهم دو شاخه را بیش از پیش از یکدیگر دور کرد. نیانتیک‌های غربی مدت‌ها زیر سلطه پکوت زیسته بودند. آنان در جنگ پکوت میان سال‌های 1636 و 1638 گرفتار شدند، سپس زیر فرمان آنکاس و موهیگان درآمدند و تا سده هجدهم قطعه کوچکی از زمین محفوظ را در لایم نگه داشتند. برخی از نسل‌های آنان بعدها به مهاجرت هندیان مسیحی پیوستند که براذرتاون را در سرزمین اونیدا بنیان نهادند. نیانتیک‌های شرقی از نینیگرت پیروی کردند، سرداری زیرک و سرسخت که مستعمره‌ها هرگز کاملاً به او اعتماد نکردند. او بر پایه پیمان هارتفورد در سال 1638 سهمی از اسیران پکوت دریافت کرد، در دهه 1650 با مونتاکت‌های جزیره لانگ آیلند جنگید و مردم خود را از جنگ کینگ فیلیپ دور نگه داشت. آن جنگ قدرت ناراگانست‌ها را درهم شکست. بازماندگانشان به رهبری خانواده نینیگرت به نیانتیک‌ها پیوستند و جامعه ادغام‌شده، نام ناراگانست را ادامه داد.

همین ادغام است که باعث می‌شود نیانتیک‌ها به آسانی فراموش شوند. میراث آنان در چارلزتاون، ایالت رود آیلند، زنده است، جایی که قبیله هندی ناراگانست سرزمین اصلی خود را نگه داشته است، و همچنین در نقشه نیانتیک، ایالت کانکتیکات و در برکه نینیگرت. آنان بیشتر به عنوان مردمی یاد می‌شوند که با همسایگان خود ادغام شدند و پایدار ماندند، تا به عنوان یک ملت گم‌شده.