زنی از کاشو گوتینه، مرجع فنوتیپ

اروتیک کاشو گوتینه

زبان

اسلاوی شمالی، گویش K'asho Got'ine (هر) (آتاباسکی، نا-دنه)؛ انگلیسی به‌طور گسترده گفته می‌شود

دین

عمدتاً کاتولیک رومی از مأموریت‌های اوبلات اواسط قرن نوزدهم، در کنار باورهای دنه درباره احترام به جانوران، رؤیاها و مشارکت

درباره کاشو گوتینه

K'asho Got'ine از گروه Dene در پایین‌دست رودخانه ماکنزی نزدیک دایره قطب شمال هستند. تاجران خز ایشان را Hare یا Hareskin Indians می‌نامیدند و این نام ماند، زیرا خرگوش برفی در شیوه زندگی ایشان نقشی محوری داشت. در زمستان‌های طولانی جنگلی، خانواده‌ها خرگوش‌های بسیاری را به دام می‌انداختند و گوشتشان را می‌خوردند. پوست‌ها را به نوارهایی می‌بریدند، سپس می‌تابیدند و می‌بافتند تا ردا، پتو و پارکا بسازند. این اتکا خطری داشت که هر شکارچی شمالی آن را می‌شناخت. جمعیت خرگوش‌ها تقریباً هر ده سال یک بار فرو می‌ریزد، و روایت‌های قدیمی این منطقه از زمستان‌هایی یاد می‌کنند که در آن‌ها گرسنگی واقعی پیش آمده است.

امروزه بیشتر K'asho Got'ine در دو جامعه در منطقه Sahtu در Northwest Territories زندگی می‌کنند. Fort Good Hope روی ماکنزی، درست پایین‌تر از Ramparts، جایی که رودخانه میان صخره‌های سنگی بلند فشرده می‌شود، قرار دارد. Colville Lake کوچک‌تر و منزوی‌تر است. این روستا در شمال‌شرقی و در سرزمین دریاچه و صنوبر قرار دارد و با هواپیما یا جاده زمستانی به آن می‌رسند. زندگی روی زمین روزمره است، نه نمایش میراث: موظ، کاریبو، ماهی سفیدک و قزل‌آلا هنوز یخچال‌ها را پر می‌کنند و خانواده‌های بسیاری کلبه‌های جنگلی دارند.

گویش ایشان گویشی از North Slavey است، زبانی آتاباسکایی که با گویشوران Dene در Délı̨nę و Tulita مشترک است. این زبان یکی از زبان‌های رسمی قلمرو است. با Gwich'in در شمال و Tłı̨chǫ در جنوب‌شرقی خویشاوندی دورتری دارد و هیچ پیوندی با زبان‌های اینوئیت ساحل ندارد. بزرگ‌ترها قوی‌ترین گویندگان‌اند و با گسترش انگلیسی، جوانان کمتری به آن سخن می‌گویند.

کاتولیکی همراه با کشیشان اوبلات در اواسط قرن نوزدهم آمد و ریشه دواند. کلیسای Our Lady of Good Hope در Fort Good Hope ساختمانی از کنده‌های چوب با فضای داخلی نقاشی‌شده با دست است و اکنون یک محل تاریخی ملی به شمار می‌رود. کشیش Émile Petitot هنگام خدمت در آنجا واژه‌های Hare و سنت‌های شفاهی را ثبت کرد. آیین کلیسا در کنار اندیشه‌های کهن‌تر Dene درباره احترام به حیوانات، وزن رؤیاها و وظیفه سهیم شدن قرار دارد. یک جشن جامعه‌ای می‌تواند در یک شب از دعا به رقص با طبل و بازی‌های دستی برود.

نفت فصل مدرن را شکل داد. کشف نفت در سال 1920 در Norman Wells بالادست رودخانه به Treaty 11 در سال بعد انجامید. نیم قرن بعد، خط لوله گاز برای دره ماکنزی پیشنهاد شد و Fort Good Hope برخی از تندترین شهادت‌ها را در Berger Inquiry ارائه کرد. ادعای زمین Sahtu در سال 1993 حل شد و پس از آن گفت‌وگوها درباره خودگردانی آغاز شد. همه این‌ها بخشی از یک بحث طولانی درباره این است که چه کسی تعیین می‌کند در سرزمین K'asho Got'ine چه می‌گذرد.

فنوتیپ‌های معمول: کاشو گوتینه

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

ظاهر آنان مشابه مردمان شمالی دنه است: پوست قهوه‌ای روشن تا متوسط، موی صاف و تیره و چشمان تیره. در گذشته، ردا، پتو و پارکا از نوارهای تابیده‌شده پوست خرگوش بافته می‌شد و از پوست کاریبو و گوزن موس برای کت، شلوار ساق‌بلند و کفش موکاسین استفاده می‌شد. لباس روزمرهٔ امروز، پوشاک عملی شمالی مانند پارکا، شلوار جین و چکمه است. کفش موکاسین دودپز‌شدهٔ پوست گوزن موس، دستکش‌ها و ژاکت‌های گل‌دوزی‌شده با منجوق برای جشن‌ها، رقص‌های دف‌دار و مناسبت‌های ویژه پوشیده می‌شوند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره کاشو گوتینه

کاشو گوتینه به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کاشو گوتینه اسلاوی شمالی، گویش K'asho Got'ine (هر) (آتاباسکی، نا-دنه)؛ انگلیسی به‌طور گسترده گفته می‌شود است.

کاشو گوتینه پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کاشو گوتینه عمدتاً کاتولیک رومی از مأموریت‌های اوبلات اواسط قرن نوزدهم، در کنار باورهای دنه درباره احترام به جانوران، رؤیاها و مشارکت است.