زنی از کاروک، مرجع فنوتیپ

اروتیک کاروک

زبان

کارووک (زبان منفرد، گاه به گروه اثبات‌نشده هوکایی نسبت داده می‌شود)؛ انگلیسی

دین

سنت بومی «نوسازی جهان»، همچنان فعالانه اجرا می‌شود؛ وابستگی مسیحی در برخی خانواده‌ها

درباره کاروک

قوم کاروک خود را به نام یک جهت نامیدند. Káruk به معنای «بالادست رودخانه» است و یوروکِ همسایه نام خود را از yúruk به معنای «پایین‌دست رودخانه» گرفته است: هر دو واژه از زبان کاروک‌اند و هر دو به همان پرسش پاسخ می‌دهند که چه کسی در کدام بخش از یک رودخانه زندگی می‌کند. واژه کهن‌تری که کاروک‌ها برای خود به کار می‌برند ساده‌تر است، áraar، به معنای انسان. سرزمین آنان بخش میانی رودخانه کلاماث در دورترین شمال کالیفرنیاست، دره‌ای پرشیب و جنگلی که تقریباً از Bluff Creek تا بالاتر از Happy Camp امتداد دارد؛ جایی که رودخانه بیشتر امور را سامان می‌دهد و روستاها در دشت‌های کنار دهانه شاخه‌های رودخانه قرار داشتند. Katimiin، در محل تلاقی با رودخانه Salmon، مرکز جهان است و هنوز مرکز آیینی به شمار می‌رود. زبان کاروک زبانی منزوی است که هیچ خویشاوند اثبات‌شده‌ای ندارد، و همین آن را در جمع عجیبی قرار می‌دهد: یوروکِ پایین‌دست به خانواده Algic تعلق دارد که خویشاوند دور Algonquian است، و هوپا روی رودخانه Trinity به خانواده Athabaskan تعلق دارد که با زبان Navajo خویشاوند است. سه زبان بی‌ارتباط، یک شیوه زندگی مشترک. هر سه قوم ثروت را با صدف دنتالیوم، تیغه‌های ابسیدین و پوست گوزنِ سفید می‌سنجیدند، اختلافات را با پرداخت توافقی جبران به جای مجازات حل می‌کردند، و همان دور آیین‌های نوسازی جهان را برگزار می‌کردند: رقص پرش، رقص پوست گوزن و رقص شاخه‌ها. واژه کاروک برای آنچه این آیین‌ها به دست می‌آورند pikyav است، به معنای ثابت و استوار کردن آن. این قبیله اکنون همین واژه را برای کارهای بازسازی و آموزشی‌اش به کار می‌برد، و این تصادفی نیست.

دو چیز کاروک را از روایت معمول درباره یک قبیله کالیفرنیایی جدا می‌کند. آنان از سرسخت‌ترین کاربران آتش‌سوزی عمدی در آمریکای شمالی‌اند؛ زیرپوشش گیاهی را بر اساس چرخه‌ای عمدی می‌سوزانند تا درخت بلوط تانوک میوه‌های بلوطی پاک بدهد، فندق شاخه‌های راست تولید کند که بافتن سبد به آن نیاز دارد، و علف خرس سفید و نرم بازگردد. آنان دهه‌ها بر نهادهای فدرال فشار آورده‌اند تا بپذیرند که یک قرن سرکوب آتش اشتباه بود. همچنین هنوز با تورهای دستی از سکوهای سنگی در آبشار Ishi Pishi ماهی می‌گیرند، که آخرین جا در کالیفرنیاست که این کار هنوز در آن انجام می‌شود. هجوم طلا در سال 1850 به آنان رسید و تقریباً همه‌چیز را از آنان گرفت. معاهداتی که کالیفرنیا در سال بعد بر سر آن مذاکره کرد هرگز به تصویب نرسید، پس کاروک‌ها هیچ قلمرو محفوظی دریافت نکردند، و ملک امروزی آنان قطعه‌های پراکنده‌ای است در اطراف Happy Camp، Orleans و Yreka. شناسایی فدرال در سال 1979 به دست آمد. مبارزه طولانی بر سر رودخانه بود: چهار سد برق‌آبی که صدها مایل از زیستگاه‌های تخم‌ریزی را مسدود کرد و در پایین‌دست آن‌ها آب گرم و آلوده باقی گذاشت، و مرگ ماهی در سال 2002 که ده‌ها هزار ماهی سالمون بالغ را در پایین‌دست کلاماث گرفتار کرد. آنان با همکاری قبیله‌های یوروک، هوپا و کلاماث، در سال 2024 سدها را برچیدند و ماهی‌ها دوباره بالا آمدند. تعداد گویشوران روان بسیار اندک است و کار بر زبان فوریت دارد.

فنوتیپ‌های معمول: کاروک

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

ویژگی‌های بومیان کالیفرنیا: پوست قهوه‌ای در محدوده متوسط، موی مشکی صاف، قد متوسط و اندام تنومند و محکم. پوشاک تاریخی در میان کلاماث میانی از پوست آهو بود؛ زنان یک پیش‌بند دوتکه و دامن پیچی داشتند که با صنوبر، صدف‌های ابالون و صدف‌هایی آویزان بود که با حرکت صدا می‌دادند، و کلاه سبدبافته چسبان از فندق، علف خرس و سرخس بر سر می‌گذاشتند که پوشش روزمره بود نه لباس نمایشی؛ مردان در هوای گرم یک لنگ از پوست گوزن می‌پوشیدند و اغلب چیز دیگری نمی‌پوشیدند. پوشاک تشریفاتی سنگین‌تر است: رشته‌هایی از دنتالیوم، روبندهای سر با پوست سر دارکوب قرمز، و لباس‌های رقص که منگوله‌های آن ریتم رقص را حمل می‌کند. خالکوبی چانه با سه خط عمودی تا اوایل قرن بیستم در میان زنان رایج بود. پوشش روزمره امروز لباس معمولی روستایی شمال کالیفرنیاست، و پوشاک تشریفاتی برای رقص‌ها نگهداری می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره کاروک

کاروک به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کاروک کارووک (زبان منفرد، گاه به گروه اثبات‌نشده هوکایی نسبت داده می‌شود)؛ انگلیسی است.

کاروک پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کاروک سنت بومی «نوسازی جهان»، همچنان فعالانه اجرا می‌شود؛ وابستگی مسیحی در برخی خانواده‌ها است.