اروتیک یوفالاها

Eufaula به معنای امروزی یک ملت نیست، بلکه یک بلده است، و در میان ماسکوگی‌ها این تفاوت اهمیت دارد. جامعه ماسکوگی (کریک) بر پایه بلده‌های خودگردان ساخته شده بود. هر بلده که talwa نامیده می‌شد، میدان مقدس، آتش مقدس و mico یا رئیس بلده خود را داشت. هر فرد از راه مادرش، همانند تعلق به تبار، به یک بلده تعلق داشت. Eufaula که در زبان ماسکوگی Yufala نامیده می‌شد یکی از این بلده‌ها بود و بازماندگانش هنوز وقتی توضیح می‌دهند از کجا آمده‌اند، نام آن را می‌برند.

پیش از جابه‌جایی، بیش از یک Eufaula وجود داشت. بلده‌ای از کریک‌های بالادست با این نام در کرانه رودخانه Tallapoosa در آنچه امروز ایالت آلاباما است قرار داشت. Eufaula کریک‌های پایین‌دست در کنار Chattahoochee بود، نزدیک شهر آلاباما که بعدها این نام را گرفت. بلده‌های کریک با رشد خود سکونتگاه‌های دختری می‌ساختند، به همین دلیل یک نام می‌توانست چند روستا را که ریشه مشترک داشتند دربرگیرد. این نام به تاریخ سمینول نیز راه یافت و یک گروه Eufaula هنوز بخشی از ملت سمینول اوکلاهما است.

گسست در دهه 1830 رخ داد. پس از پیمان واشنگتن در 1832، کریک‌ها زمین‌های باقی‌مانده خود را در شرق رودخانه میسیسیپی از دست دادند و بلده‌ها به‌اجبار به غرب و به قلمرو هندی‌ها رانده شدند. مردم Eufaula در آنچه امروز شرق اوکلاهما است از نو ساختند و شهری راه‌آهنی که در 1872 در آنجا بنا شد نام آنان را گرفت. بلده به‌عنوان یک واحد سیاسی پس از جابه‌جایی نیز باقی ماند: بر پایه قانون اساسی ماسکوگی در 1867، کرسی‌های هر دو مجلس شورای ملی بر حسب بلده تخصیص می‌یافت.

Mvskoke، زبان ماسکوگی، به خانواده ماسکوگی‌ها همراه با هیچیتی، آلاباما، کواساتی و چوکتاو تعلق دارد. در اتحادیه کریک قدیم با گویشوران زبان‌های بی‌ارتباط مانند یوچی و ناچز مشترک بود. امروز انگلیسی زبان روزمره بیشتر مردم است و کلاس‌های زبان، استفاده از Mvskoke را زنده نگه می‌دارند. زندگی مذهبی غالباً بر دو مسیر جریان دارد. بسیاری از خانواده‌ها به کلیساهای باپتیست یا متودیست می‌روند و برخی از آن‌ها هنوز سرودهایی به Mvskoke می‌خوانند. ساحت‌های آیینی، رقص stomp و جشن سالانه ذرت سبز در تابستان را برگزار می‌کنند، بازتولیدی سالانه که در آن آتش دوباره افروخته و ستم‌های کهن کنار گذاشته می‌شوند. در رقص stomp، زنانی که پوسته‌های صدفی به ساق پاهایشان بسته‌اند، ریتم آوازهایی را نگه می‌دارند که مردان رهبری می‌کنند.