اروتیک ایداکساهاک

Idaksahak در خطی زندگی می‌کنند که بیشتر نقشه‌های ساحل آن را نشان نمی‌دهند. آنان گله‌داری و پوشاک را تقریباً مانند همسایگان توارگ خود انجام می‌دهند و غریبه‌ها اغلب ایشان را توارگ به حساب می‌آورند. اما زبانی که در خانه به آن سخن می‌گویند بر پایه‌ی سونگهای بنا شده است. آنان در اطراف Ménaka و Inékar در دورترین شمال‌شرق مالی و نزدیک Talataye به سمت Gao زندگی می‌کنند و برخی از جوامعشان از مرز گذشته و به نیجر می‌رسند. این نام به شکل‌های Dawsahak و Daoussahak نیز نوشته می‌شود و عموماً به معنای پسران اسحاق ترجمه می‌شود.

زبان آنان، Tadaksahak، به سونگهای شمالی تعلق دارد؛ گروهی پراکنده از زبان‌ها که جوامع کوچکی در سراسر صحرا و حاشیه‌ی جنوبی آن به آن سخن می‌گویند. زبان‌های دیگر عبارتند از Tasawaq در اطراف In-Gall در نیجر، Tagdal و Tabarog در میان Igdalen و Ibarogan نیجر، و Korandje در یک واحه‌ی الجزایری. واژگان اصلی و بخش عمده‌ی دستور زبان از سونگهای است، اما آن‌قدر کلمات روزمره از توارگ بربر گرفته شده‌اند که زبان‌شناسان هنوز بر سر آمیخته بودن این زبان‌ها بحث می‌کنند. بسیاری از Idaksahak زبان Tawallammat Tamajaq، زبان توارگ جنوب Gao و Ménaka، را نیز می‌دانند، بنابراین جابه‌جایی میان دو زبان کاملاً متفاوت بخشی از زندگی روزمره است.

برای نسل‌ها، پرورش بز، گوسفند، شتر و گاو شکل سال را تعیین کرده است و اردوگاه‌ها برای دنبال کردن آب و چراگاه جابه‌جا می‌شوند. Idaksahak مسلمانان سنی هستند و ایمانشان ریتم روزهای عادی را تعیین می‌کند، از وقت نماز تا درس‌های قرآنی کودکان. از نظر تاریخی آنان زیر نفوذ Iwellemmeden Kel Ataram زیسته‌اند، کنفدراسیون توارگی که مرکزش Ménaka بود.

سال‌های پس از 2012 سخت بوده‌اند. در آن سال دولت کنترل شمال مالی را از دست داد و منطقه‌ی Ménaka به میدان نبرد گروه‌های مسلح و جهادی تبدیل شد. یکی از رهبران Idaksahak در سال 2016 جنبش نجات آزواد را بنیان گذاشت. این گروه بسیاری از اعضای خود را از میان همین جامعه گرفت و با دولت اسلامی در صحرای بزرگ جنگید. سپس جهادگرایان به غیرنظامیان Idaksahak حمله کردند؛ در سال 2018 در اردوگاه‌های دامداری مردم را کشتند و در سال 2022 در یک حمله‌ی گسترده کشتار بسیار بیشتری به راه انداختند. اختلافات قدیمی با گله‌داران فولانی بر سر چراگاه و دام نیز به خشونت کشیده شد. هزاران نفر به سوی شهر Ménaka گریختند. این مردم زبانی از سونگهای را در سرزمین توارگ زنده نگه داشتند و اکنون برای ماندن بر همان زمینی که این امر را ممکن ساخت تلاش می‌کنند.