اروتیک بوکی

بوکی‌ها مردمی جنگل‌نشین از ایالت Cross River در نیجریه‌اند. آنان در شمال‌شرقی‌ترین بخش این ایالت زندگی می‌کنند، جایی که مزارع کاکائو اطراف Ikom به تپه‌های پرشیب و پربارانی بالا می‌روند که در امتداد مرز با کامرون قرار دارند. آنچه این گروه را متمایز می‌کند زبان آنهاست، Bokyi، و شیوه زندگی‌ای که بر همان پهنه جنگل بنا شده است: آن را برای ایجاد مزرعه پاک می‌کنند، در آن شکار می‌کنند و برگ‌ها و آجیل‌هایش را به بازار می‌برند. بیشتر آنان در منطقه حکومت محلی بوکی زندگی می‌کنند. جامعه‌های کوچک‌تری در آن سوی مرز، در کامرون، قرار دارند؛ یادآور این که مرز از مردمانی که در دو سوی آن زندگی می‌کنند جوان‌تر است.

زبان Bokyi یکی از زبان‌های Bendi است، خانواده‌ای کوچک از زبان‌ها که در شمال Cross River گفته می‌شود و شامل Bekwarra، Obanliku و Ubang نیز می‌شود. این زبان از بزرگ‌ترین زبان‌های این خانواده است و زبان‌شناسان هنوز درباره جایگاه دقیق Bendi در خانواده Niger-Congo اختلاف نظر دارند. در نزدیکی Ikom، سرزمین بوکی‌ها به جامعه‌های Ejagham می‌رسد که زبان‌های Ekoid آنان فقط خویشاوندی دور با Bokyi دارند. مانند بیشتر زبان‌های منطقه، Bokyi زبانی آهنگین است و بسیاری از بوکی‌ها به‌آسانی میان آن، انگلیسی و Nigerian Pidgin جابه‌جا می‌شوند.

کشاورزی محور زندگی روزمره است. خانواده‌ها یام، کاساوا و موز می‌کارند و کاکائو درآمد نقدی فراهم می‌کند. بیشتر بقیه‌ی نیازها را جنگل تأمین می‌کند: دانه‌های انبه وحشی، برگ‌های Afang و گوشت شکار از روستاهای بوکی‌ها به بازارهای Ikom و فراتر از آن منتقل می‌شوند. همان جنگل سرزمین بوکی‌ها را بسیار فراتر از نیجریه اهمیت می‌بخشد. کوه‌های Afi و Mbe که هر دو در قلمرو بوکی‌ها هستند، برخی از آخرین گوریل‌های Cross River gorillas را در خود جای داده‌اند، همراه با شمپانزه و دریل. کارهای حفاظت از محیط‌زیست اکنون مستقیماً از میان جامعه‌های بوکی می‌گذرد. برای بسیاری از خانواده‌ها پرسش عملی است: جنگل برای چه کاری است و چه کسی باید درباره‌اش تصمیم بگیرد؟

مسیحیت دین اکثریت است، اما آنچه پیش از آن بوده را از میان نبرده است. حاکمان سنتی و شوراهای روستایی همچنان اقتدار واقعی بر زمین و اختلافات محلی دارند و آیین‌های کهن‌تر پیرامون زعامت قبیله‌ای و مراسم اجتماعی ادامه می‌یابند.