اروتیک یارسه

یارسه‌ها مردمی هستند که کمتر با محل آمدنشان تعریف می‌شوند و بیشتر با کاری که پس از رسیدن انجام دادند. نیاکان آنان بازرگانانی ماندی‌زبان از غرب بودند که بخشی از جهان تجاری سونینکه و دیولا به شمار می‌آمدند و در میان موسی‌ها بر فلات بورکینافاسوی کنونی ساکن شدند. در طول نسل‌ها زبان خود را به نفع موره کنار گذاشتند و با جامعه موسی پیوند زناشویی برقرار کردند، اما هرگز کاملاً در آن حل نشدند. یارگا، که صورت مفرد یارسه است، هنوز به‌عنوان فردی از یک تبار بازرگانی مسلمان شناخته می‌شود. همسایگان موسی این تمایز را بدون نیاز به توضیح درک می‌کنند.

این تمایز در پادشاهی‌های موسی کهن ریشه داشت. آن دولت‌ها ساختارهای جنگاور بودند که زیر فرمان رؤسا و کاهنان زمین اداره می‌شدند، و یارسه نقشی متفاوت داشتند: کالا حمل می‌کردند، به اسلام پایبند بودند و عموماً از جنگ دوری می‌جستند. کاروان‌های الاغشان جوز کولا را از بازارهای جنگلی به شمال می‌آوردند و نمکی را که از مسیرهای صحرایی سرازیر می‌شد حمل می‌کردند. همچنین در طول راه به تجارت گاو، پارچه نخی و کالاهای روزمره می‌پرداختند. رؤسا آنان را ارزشمند می‌دانستند، زیرا تجارت و سواد عربی برای دربار سودمند بود، و در عوض یارسه از حمایت و جایگاهی شناخته‌شده برخوردار می‌شدند. روحانیونشان از کسانی بودند که اسلام را پیش از آنکه به یکی از ادیان اصلی کشور تبدیل شود، به فرمانروایان و عامه موسی رساندند.

امروزه یارسه به زبان موره سخن می‌گویند، زبانی از خانواده گور در خانواده نیجر-کنگو و زبان اصلی مرکز بورکینافاسو، بنابراین در گفتار دقیقاً مانند همسایگان موسی خود به نظر می‌رسند. آنچه آنان را متمایز می‌کند عمل و حافظه است. خانواده‌ها تبار یارسه را پیگیری می‌کنند و آموزش قرآنی ریشه‌های عمیقی در جامعه‌هایشان دارد. آیین‌های اسلامی، از نماز جمعه تا رمضان و جشن‌های بزرگ، تقویم خانوادگی را شکل می‌دهند، به شیوه‌ای که مدت‌ها آنان را از روستاهای موسی که به دین نیاکانی پایبند ماندند جدا کرد. بافندگی و تجارت پارچه نیز از دیرباز با نامشان پیوند خورده است. جوامع بزرگ یارسه در واگادوگو و در سرزمین شمالی یاتنگا زندگی می‌کنند و شهرت تجاری آنان تا امروز ادامه یافته است. هویت در اینجا لایه‌لایه است: فردی می‌تواند از نظر زبان و آداب کاملاً موسی باشد و همچنان، هنگامی که اهمیت دارد، یارگا به شمار آید.