اروتیک حاحا

اگر بپرسی سرزمین شلوح از کجا آغاز می‌شود، هاها به تو خواهند گفت که از خودشان آغاز می‌شود. آنان بخشی از کرانهٔ اطلسی مراکش را میان الصویره و لبهٔ شمالی سوس در اختیار دارند، جایی که شاخه‌های غربی اطلس بلند در تپه‌های خشک و سنگلاخی به سوی اقیانوس فرود می‌آیند، و آنان شمالی‌ترین مردمی هستند که در این منطقه با زبان تاشلحیت بزرگ می‌شوند. یک روز پیاده‌روی به سوی شمال، روستاها به عربی پاسخ می‌دهند. این مرز زبانی در محل از هر مرز اداری مهم‌تر است: به همین دلیل است که هاها پایین در ساحل، کوهستان‌نشینان سوس و بالا در کوهستان، مردمان ساحلی به شمار می‌آیند. هاها یک کنفدراسیون است و نه یک قبیلهٔ واحد، یعنی اتحادی کاری از شاخه‌هایی که نام بیشترشان با Ida ou آغاز می‌شود، به معنای «آنانِ»، و هر یک زمین، مجلس و اختلافات خاص خود را دارد.

این سرزمین چیزی را پرورش می‌دهد که تقریباً در جای دیگری نمی‌روید: آرگان، درختی خاردار و کوتاه که خاک نازک را در جای خود نگه می‌دارد، بزهایی را تغذیه می‌کند که از شاخه‌هایش بالا می‌روند، و دانه‌هایی به بار می‌آورد که زنان آن‌ها را برشته و آسیاب می‌کنند تا روغن بگیرند. دسترسی به جنگل امری جمعی است؛ تاریخی که در آن به گله‌ها اجازهٔ ورود داده می‌شود و تاریخی که بسته می‌شود با توافق تعیین می‌گردد، نه با سند مالکیت خصوصی هیچ‌کس، و جنگل آرگان از سال 1998 ذخیره‌گاه زیست‌کرهٔ یونسکو بوده است. همین تپه‌ها چوب معطر تویا را فراهم می‌کنند که کارگاه‌های منبت‌کاری الصویره را سرپا نگه می‌دارد. دین سنی و مالکی است، اما بافت محلی را اولیا تشکیل می‌دهند: مقبره‌های سفیدکاری‌شده بر فراز تپه‌ها، سلسله‌های مردان مقدس، موسم‌های سالانه که هم‌زمان بازار و نمایشگاه ازدواج‌اند، و گردش بهاری که رگراگه در میان زیارتگاه‌های این ساحل می‌پیمایند. تاریخ بیشتر از دریا و جنوب آمده است. پرتغالی‌ها در قرن شانزدهم مواضع مستحکمی در این ساحل در دست داشتند؛ سلاطین سعدی از سوس برخاستند و از آنجا گذشتند؛ سلطان سیدی محمد بن عبدالله در دههٔ 1760 الصویره را بنا نهاد و بندری سلطنتی در بالادست سرزمین هاها برپا کرد که تجارت و مالیات را به سرزمینی کشاند که ترجیح می‌داد هر دو را خودش اداره کند. در قرن بیستم مردان برای ادارهٔ خواربارفروشی‌ها به کازابلانکا و سپس به فرانسه رفتند، و از آن زمان اقتصاد حواله‌ها زندگی روستایی را دگرگون کرده است. تعاونی‌های آرگان که بیشترشان را زنان اداره می‌کنند، جدیدترین شکل همان دگرگونی‌اند.