اروتیک تینگال

تینگال یکی از شعوب کوچک تپه‌نشین بسیاری است که زیر نام نوبا گرد هم آمده‌اند و آنچه آن‌ها را در میان این جمع متمایز می‌کند، زبان ویژه و گوشه‌ی خاص‌شان در کوه‌های نوبا در کردفان جنوبی، سودان است. این کوه‌ها یک رشته‌ی واحد نیستند، بلکه مجموعه‌ای پراکنده از تپه‌ها و توده‌های گرانیتی‌اند که از دشت‌های رسی برمی‌خیزند و شمار زبان‌هایشان غیرعادی بالاست. جامعه‌هایی که در دید یکدیگرند ممکن است به زبان‌هایی سخن بگویند که با هم قابل فهم نیستند. تینگال یکی از این زبان‌هاست: زبانی کردفانی در خانواده‌ی نیجر-کنگو که آن را به شبکه‌ای از زبان‌های سراسر آفریقای زیر صحرا پیوند می‌دهد، نه به عربی که در شهرهای دشتی و بازارها رایج است. عربی زبان مشترک تجارت، آموزش و دولت است.

نوبا چتر است، نه یک ملت. این نام ده‌ها قوم را در بر می‌گیرد که زبان‌هایشان به چند خانواده‌ی بی‌ارتباط تعلق دارد و بیشتر با جغرافیا و تاریخی مشترک، که به ندرت مهربان بوده، کنار هم نگه داشته شده‌اند. قرن‌ها، تپه‌ها پناهگاهی در برابر یورش‌های برده‌فروشان بودند که از دشت‌های اطراف عمل می‌کردند. بعدها مدیران بریتانیایی این منطقه را به‌عنوان یک ناحیه‌ی بسته جدا کردند و تماس با شمال عرب‌زبان را محدود ساختند. پس از استقلال سودان، کوه‌های نوبا به جبهه‌ای در جنگ داخلی بدل شدند، با جابه‌جایی‌های اجباری و نبردهای سنگین در طول دهه‌ی 1990، و در سال 2011 که بمباران دولتی روستاهای تپه‌ای را در کردفان جنوبی هدف گرفت، درگیری بازگشت. آوارگی و جست‌وجوی کار بسیاری از خانواده‌های نوبایی را به خارتوم و دیگر شهرها کشانده است.

زندگی روستایی در کوه‌های نوبا هنوز بر پایه‌ی چرخه‌ی کشاورزی می‌چرخد. سورگوم و ارزن محصولات اصلی‌اند که در قطعه‌زمین‌های دامنه‌ی تپه‌ها و در مزارع دشت کشت می‌شوند و در کنار آن بز و گاو نگهداری می‌شود. دین لایه‌لایه است: اسلام و مسیحیت هر دو پیرو در میان جامعه‌های نوبا دارند و در بسیاری از جاها، آیین‌های کهن‌تر مرتبط با باران، برداشت محصول و اقتدار متخصصان آیینی زیر هیچ‌یک از این دو دین از میان نرفته‌اند. برداشت محصول همچنین فصل سنتی کشتی نوبا است، ورزشی که برای جوانان اعتبار واقعی دارد و تمام روستاها را برای تماشا جذب می‌کند.