زنی از گورو، مرجع فنوتیپ

اروتیک گورو

زبان

گورو / کوئنی (نیجر-کنگو، ماندی جنوبی)

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های نیجر-کنگو

دین

دین سنتی و مسیحیت

درباره گورو

گورو (که به آن کوئنی هم گفته می‌شود) مردمی از شاخه ماندی جنوبی در مرکز و غرب ساحل عاج هستند که در نواحی درونی، میان حوزه‌های رودخانه‌ای بانداما و ساساندرا زندگی می‌کنند. آنان به زبان گورو سخن می‌گویند که یکی از زبان‌های ماندی در خانواده زبانی نیجر-کنگو است و شمارشان چند صد هزار نفر است. از نظر تاریخی، گوروها پادشاهی متمرکز نداشتند؛ جامعه در سطح روستاها و تبارها سازمان می‌یافت و به‌جای رؤسای عالی‌مقام، از طریق رده‌های سنی و شوراهای ریش‌سفیدان هماهنگ می‌شد.

جامعه و معیشت

گوروها کشاورزانی هستند که یام، برنج و پنبه و نیز در دوره‌های استعماری و معاصر، کاکائو و قهوه را به‌عنوان محصولات نقدی می‌کارند. خانواده‌های گسترده زمین را کشت می‌کنند و جایگاه اجتماعی بر پایه سن، تبار و موفقیت در کشاورزی و تجارت استوار است. تجارت کولا، پارچه و کالاهای دست‌ساز، جوامع گورو را به شبکه‌های منطقه‌ای گسترده‌تر پیوند می‌داد. گوروها مدت‌ها میان کشاورزی و شکار و تجارت منطقه‌ای توازن برقرار می‌کردند و موقعیت درون‌سرزمینی‌شان، اقتصاد جنگل و ساوانا را به هم پیوند می‌زد. اجرای نمایش با نقاب در زندگی جمعی محوری است و مراسم تشییع جنازه، سرگرمی‌ها و کاهش تنش‌های اجتماعی را همراهی می‌کند.

هنر و نمایش‌های نقاب‌دار

کنده‌کاران گورو به‌خاطر برخی از ظریف‌ترین مجسمه‌های غرب آفریقا شهرت دارند. نقاب Zamble، ترکیبی برازنده از ویژگی‌های آنتلوپ و گربه‌سانان، همراه با همسرش Gu، چهره زنانه‌ای آرام و زیبا، و نقاب قدرتمندتر Zauli ظاهر می‌شود. قرقره‌های وَرد دستگاه‌های بافندگی با سرهای کوچکی بر فرازشان کنده‌کاری می‌شوند و به‌عنوان شاهکارهای مینیاتوری ارزشمندند. این آثار سطوح صاف، جزئیات ظریف و تناسب متوازن را با هم ترکیب می‌کنند.

ظاهر و آرایش

لباس روزمره، پارچه پنبه‌ای چاپی است که دور بدن پیچیده می‌شود و روزبه‌روز بیشتر در کنار لباس‌های امروزی پوشیده می‌شود. در اجرای نمایش، رقصندگان زیر نقاب‌های چوبی کنده‌کاری‌شده که بر فرازشان رافیا قرار دارد و لباس‌هایی از الیاف پنهان می‌شوند و بدن‌هایشان پوشانده می‌شود تا روح دیده شود، نه فرد. زنان گردنبندهایی از مهره‌های شیشه‌ای، پابندهای برنجی و رشته‌هایی از مهره‌های کمر به تن می‌کنند و در گذشته زخم‌نگاری‌های ظریفی روی صورت و تنه داشتند. موی سر معمولاً کوتاه یا تراشیده است و گاهی برای مراسم به شیوه‌های نقش‌دار آرایش می‌شود.

فنوتیپ‌های معمول: گورو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

پوست قهوه‌ای تیره، اندامی باریک تا متوسط. موها اغلب تراشیده یا کوتاه و گاهی طرح‌دارند. لباس روزمره پارچهٔ پنبه‌ای چاپی است که دور بدن پیچیده می‌شود. در مراسم، رقصندگان با بدن‌های نقاشی‌شده زیر نقاب‌های چوبی کنده‌کاری‌شده (چهره‌های ظریف Gu و Zamble) پنهان می‌شوند که بالای آن‌ها پوشش‌هایی از رافیا و الیاف قرار دارد. زنان گردنبند مهرهٔ شیشه‌ای، پابند برنجی و مهره‌های کمر به تن می‌کنند. زخم‌نگاری ظریف زمانی گونه‌ها و تنه را نشان‌دار می‌کرد.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره گورو

گورو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی گورو گورو / کوئنی (نیجر-کنگو، ماندی جنوبی) است.

گورو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان گورو دین سنتی و مسیحیت است.