اروتیک گولود

Gulud، که به شکل Julud هم نوشته می‌شود، جامعه‌ای کوهستانی در کوه‌های نوبا در کردفان جنوبی سودان است. آن‌ها یکی از ده‌ها قومی هستند که بیرونی‌ها زیر نام واحد نوبا دسته‌بندی می‌کنند، و این نام تفاوت‌های بسیار زیادی را در بر می‌گیرد. کوه‌های نوبا در یک منطقه مرتفع، گویشورانی از چند خانواده زبانی بی‌ارتباط با یکدیگر را در خود جای داده‌اند. هویت محلی اغلب به این بستگی دارد که یک روستا به کدام تپه تعلق دارد و به چه زبانی سخن می‌گوید. در مورد Gulud، نشانه متمایزکننده زبان است. گفتار آن‌ها عموماً گویشی از زبان Katla به شمار می‌رود که آن‌ها را به شدت به همسایگان Katla پیوند می‌دهد و از بیشتر جوامع اطرافشان جدا می‌کند. Katla و نزدیک‌ترین خویشاوندش، Tima، خانواده زبانی کوچکی از خود را تشکیل می‌دهند که با نام Katloid یا Katla-Tima شناخته می‌شود. زبان‌شناسان مدت‌ها آن را در شمار زبان‌های کردفانی از خانواده Niger-Congo قرار می‌دادند، اما این جایگاه مورد پرسش قرار گرفته و Katla هنوز در برابر زبان‌های بهتر مطالعه‌شده منطقه، به شکل ناچیزی مستند شده است. در عمل ممکن است مردمی که چند تپه آن‌سوتر زندگی می‌کنند به زبان‌هایی سخن بگویند که هیچ ارتباطی با Gulud ندارد. عربی سودانی جای خالی را پر می‌کند و در بازارها، مدارس و دستگاه دولتی در سراسر کردفان جنوبی زبان کاری است.

اسلام دین غالب است. نماز جمعه، روزه ماه رمضان و دو عید سال را در اینجا شکل می‌دهند، همان‌طور که در سراسر روستاهای سودان چنین است. مردم عمدتاً از کشاورزی زندگی می‌کنند، همان‌طور که در سراسر تپه‌های نوبا رایج است، و سورگوم غذای اصلی است. زندگی بر روی تپه‌ها و اطراف آن‌ها الگویی کهن در این منطقه است که در قرن هجدهم و نوزدهم، زمانی که ارتفاعات پناهگاهی در برابر یورش‌های برده‌گیری فراهم می‌کرد، تقویت شد. چهار دهه گذشته برای کل کردفان جنوبی سخت بوده است. جنگ میان دولت سودان و SPLA در دهه 1980 به کوه‌های نوبا رسید و در سال 2011 درگیری‌ها از سر گرفته شد. از سال 2023، جنگ میان ارتش سودان و نیروهای پشتیبانی سریع، آوارگی و گرسنگی تازه‌ای را به کردفان آورده است. جوامع کوچکی مانند Gulud به ندرت با نام در گزارش‌ها درباره هیچ‌یک از این رخدادها ظاهر می‌شوند. آنچه به‌طور خاص درباره آن‌ها نوشته شده اندک است و بیشتر جنبه زبانی دارد. بهترین راه درک آن‌ها این است که آن‌ها مردمی زنده از تپه‌نشین‌ها هستند که مشخص‌ترین نشانه‌شان زبانی است که با شمار بسیار اندکی از دیگران مشترک است.