اروتیک اروپا-آفریقایی‌های ساحل طلا

اروپایی‌آفریقایی‌های ساحل طلا خانواده‌هایی با نسب مختلط اروپایی و آفریقایی بودند. آنان در اطراف قلعه‌ها و شهرهای تجاری غنای امروز، میان اواخر سده پانزدهم و اوایل سده بیستم، بزرگ شدند. تنها تبار نبود که ایشان را متمایز می‌کرد، بلکه کاری هم بود که انجام می‌دادند: آنان مترجم، کارمند، دلال، سرباز و بازرگانی بودند که میان شرکت‌های تجاری اروپایی و دولت‌های آفریقایی ساحل قرار داشتند. هیچ جامعه جداگانه‌ای از آنان باقی نمانده است. فرزندانشان بخشی از نخبگان ساحلی غنا شدند و نام‌خانوادگی‌هایی چون Bannerman، Brew، Bartels، Reindorf، Richter و Lutterodt هنوز این خطوط خانوادگی را نشان می‌دهند.

پدران افسران و بازرگانانی پرتغالی، هلندی، دانمارکی، انگلیسی و ایرلندی بودند. مادران بیشتر زنان فانتی و گا بودند. این روابط گذرا نبود. این اتحادها از آداب محلی پیروی می‌کرد و در ساحل با نام cassare شناخته می‌شد. این ازدواج‌ها با خانواده زن توافق می‌شد و وظایف واقعی نسبت به او و فرزندان را در پی داشت. هر قلعه نسخه خاص خود را پدید آورد: خانواده‌های هلندی‌آفریقایی در Elmina، خانواده‌های دانمارکی‌آفریقایی در Osu کنار Christiansborg، و خانواده‌های انگلیسی‌آفریقایی در Cape Coast و Anomabo. مدارس قلعه برخی کودکان را خواندن آموختند و چند پسر به اروپا فرستاده شدند. در خانه به فانتی یا گا سخن می‌گفتند، که از زبان‌های کوا و زبان شهرهای مادرانشان بودند. در کار به هلندی، دانمارکی یا انگلیسیِ شرکت سخن می‌گفتند. در جامعه فانتی کودک به تبار مادر تعلق دارد. از این رو بسیاری از اروپایی‌آفریقایی‌ها، حتی هنگامی که زود و با تعهد مسیحی شدند، همچنان به وظایف خانواده آفریقایی پایبند ماندند: میتودیست در اطراف Cape Coast و پرزبیتری‌های میسیون بازل در Osu.

نفوذ آنان در سده نوزدهم به اوج رسید. James Bannerman، بازرگان، برای مدتی کوتاه در سال‌های 1850 و 1851 به عنوان معاون فرماندار، امور مستعمره‌های بریتانیا را اداره کرد. خانواده‌اش یکی از نخستین روزنامه‌های اداره‌شده به دست آفریقایی‌ها را در آکرا منتشر کرد. James Hutton Brew در سال 1874 روزنامه Gold Coast Times را تأسیس کرد. Carl Christian Reindorf، کشیش غا-دانمارکی، تاریخی از ساحل طلا و آشانتی نوشت که مورخان هنوز به آن تکیه می‌کنند. دانمارکی‌ها قلعه‌های خود را در سال 1850 به بریتانیا فروختند و هلندی‌ها در سال 1872 از ایشان پیروی کردند. سپس انگلیسی زبان مشترک شد و مستعمره بریتانیا بر پایه نژادی سخت‌گیرانه‌تر شد. تا پایان سده، اروپایی‌آفریقایی‌ها از پست‌های عالی کنار گذاشته می‌شدند. نسل‌ها ازدواج با خانواده‌های آفریقایی این طبقه را مبهم کرد تا آنکه محو شد. میراث آنان خانه‌های خانوادگی قدیمی Osu، Elmina و Cape Coast است و نام‌خانوادگی‌هایی که هنوز آن خانه‌ها را استوار نگه می‌دارند.