اروتیک آکوکو

Akoko یک شهر واحد یا یک پادشاهی واحد نیست. این مجموعه‌ای از جوامع در لبه شمال شرقی Yorubaland است که با نامی مشترک و چشم‌انداز سخت و زیبای تپه‌های گرانیتی به هم پیوند خورده‌اند. شهرک‌ها میان برآمدگی‌های سنگی قرار دارند: Ikare که بزرگ‌ترین و پرجنب‌وجوش‌ترین آن‌هاست، همراه با Oka، Akungba، Supare، Arigidi، Ogbagi، Ikaram و بسیاری دیگر. بیشتر آن‌ها در چهار منطقه حکومت محلی Akoko در شمال ایالت Ondo نیجریه واقع‌اند. این نام از مرز ایالت نیز به Akoko-Edo در ایالت Edo می‌رسد. با این حال، جوامع آن‌جا بیشتر به زبان‌های ادوئیدی سخن می‌گویند و معمولاً جدا از یوروبا شمرده می‌شوند.

آنچه Akoko را متمایز می‌کند، سرعتی است که گفتار از یک شهر به شهر دیگر تغییر می‌کند. Ikare، Oka و Akungba لهجه‌هایی از یوروبا سخن می‌گویند. در فاصله‌ای کوتاه با ماشین، Arigidi، Oke-Agbe، Ogbagi و همسایگانشان به زبان Arigidi سخن می‌گویند که خوشه‌ای زبانی جداگانه است. Ise و Auga به Ukaan و Ikaram و Ibaram به Akpes سخن می‌گویند. همه این‌ها به خانواده نیجر-کنگو تعلق دارند، اما یوروبایی نیستند و زبان‌شناسان هنوز جای برخی از آن‌ها را به‌طور کامل روشن نکرده‌اند. بسیاری از کودکان با یک زبان خانگی، یوروبای معیار و انگلیسی همزمان بزرگ می‌شوند. از این رو Akoko یکی از شلوغ‌ترین مناطق زبانی در جنوب غربی نیجریه است.

Akoko هرگز زیر یک تاج واحد گرد نیامد. هر شهر پادشاه (oba) خاص خود، داستان منشأ خود و احساس خاص خود از مرتبه را حفظ می‌کند، و نزاع بر عناوین سلطنتی ممکن است بیش از افرادی که آن‌ها را آغاز کرده‌اند دوام بیاورد. در قرن نوزدهم، غارتگران نوپه از شمال فرود آمدند، در حالی که جنگ‌ها سرزمین گسترده‌تر یوروبا را درنوردیده بود، و تپه‌ها به پناهگاه تبدیل شدند. فتح بریتانیا به غارت‌ها پایان داد و اندکی بعد کلیساها و مدارس مبلغان رسیدند.

امروز کلیساها و مسجدها در همان خیابان‌ها کنار هم قرار دارند و بسیاری از خانواده‌ها اعضایی از هر دو دین دارند. شیوه‌های دینی کهن یوروبا همچنان در جشن‌های شهرها و در آیین‌های نصب رؤسا زنده است. دانشگاه Adekunle Ajasin، دانشگاه ایالت Ondo، در Akungba واقع است و دانشجویانی از سراسر کشور را جذب می‌کند. کشاورزی همچنان حومه روستایی را سرپا نگه می‌دارد، اما بسیاری از جوانان Akoko زندگی خود را در Akure، Lagos یا Abuja می‌سازند. آن‌ها برای جشن‌ها، عروسی‌ها و تشییع جنازه‌ها به خانه بازمی‌گردند، و این‌ها هنوز زمان‌هایی هستند که یک شهر کل خانواده گسترده خود را یک‌جا می‌بیند.