اروتیک دوامیش‌ها

شهر سیاتل نام رهبری از تبار دوامیش را بر خود دارد، و بسیاری از ساکنانش گمان می‌کنند که دوامیش‌ها فصلی بسته از گذشتهٔ شهر هستند. اما چنین نیست. دوامیش‌ها مردمی از قوم کوست سالیش هستند که نامشان از dxʷdəwʔabš گرفته شده و معمولاً «مردم درون» ترجمه می‌شود. این نام به جایگاه آنان در اعماق آب‌های محفوظ خلیج الیوت و در امتداد رودخانه‌ای که هنوز نامشان را دارد اشاره می‌کند. روستاهای آنان در جایی بود که اکنون مرکز شهر سیاتل، غرب سیاتل و رنتون قرار دارند، و در کرانه‌های دریاچهٔ واشینگتن. نوادگان ایشان هنوز در همان سرزمین زندگی می‌کنند.

زبان اصلی آنان گویش جنوبی لوشوتسید است. این زبان سالیشی، با تفاوت‌های محلی، در سراسر خلیج پوجت گفته می‌شد، از سوکوامیش‌ها آن‌سوی آب تا اسنوکوالمی‌ها در دامنه‌های کوه‌های کسکید. زبان مشترک با پیوندهای نزدیک ازدواج، تجارت و آیین همراه بود: خود سیاحل پدری سوکوامیش و مادری دوامیش داشت. زندگی بر آب و چوب می‌گذشت. فصل‌های ماهی‌آزاد، بسترهای صدف و درخت سدر شکل سال را تعیین می‌کردند، از خانه‌های درازِ تخته‌ای در روستاهای زمستانی تا اردوگاه‌های ماهی‌گیری و گردآوری در ماه‌های گرم‌تر. زندگی معنوی بر روابط شخصی با ارواح نگهبان متمرکز بود و زمستان فصل آیین و سرود بود. مسیحیت با مبلغان سدهٔ نوزدهم آمد و امروزه به‌طور گسترده رواج دارد، در کنار احیای سنت‌های کهن‌تر کوست سالیش.

نقاط عطف به سرعت رخ داد. مهاجران آمریکایی در سال 1851 در دماغهٔ الکی پیاده شدند. در سال 1855 رهبران دوامیش عهدنامهٔ پوینت الیوت را امضا کردند و زمینی را که شهر آینده بر آن بنا شد واگذار کردند، با این حال هرگز محمیه‌ای ویژهٔ خود برایشان تعیین نشد. ده سال بعد، شهر سیاتل حکمی تصویب کرد که مردم بومی را از اقامت در حدود خود منع می‌کرد. آنچه باقی ماند را مهندسی انجام داد. وقتی کانال کشتیرانی دریاچهٔ واشینگتن در سال 1916 گشایش یافت، سطح دریاچه نزدیک به نه فوت پایین رفت. رودخانهٔ بلک که دریاچه را به دوامیش‌ها متصل می‌کرد و ماهیگیری مهمی را تغذیه می‌کرد خشک شد. بخش پایین رودخانهٔ دوامیش صاف و لایروبی شد و به آبراهی صنعتی بدل گشت که اکنون یک محل Superfund فدرال است.

قبیلهٔ دوامیش از سوی دولت فدرال به رسمیت شناخته نشده است. این به رسمیت شناختن در روزهای پایانی دولت کلینتون در سال 2001 اعطا شد و ظرف چند ماه لغو شد، و قبیله از آن زمان برای پیگیری پروندهٔ خود تلاش کرده است. بسیاری از افراد با تبار دوامیش در ملت‌های همسایه مانند موکلشوت، سوکوامیش و تولالیپ ثبت‌نام شده‌اند. این قبیله خانهٔ بلند دوامیش و مرکز فرهنگی را در غرب سیاتل، نزدیک رودخانه، اداره می‌کند. شمار رو به رشدی از ساکنان محلی اکنون به‌طور داوطلبانه «Real Rent» به قبیله می‌پردازند، که اقراری است در سطح خانوار به اینکه شهر بر سرزمین چه کسانی بنا شده است.