اروتیک کاسکاسکیا

کاسکاسکیا مردمی آلگونکین از دره‌های ایلینوی و میانه‌ی رود می‌سی‌سی‌پی بودند و یکی از قبیله‌هایی به شمار می‌رفتند که نویسندگان فرانسوی آنان را با نام ایلینوی یا ایلینی‌ویک در یک گروه قرار می‌دادند. نام آنان نخستین بار در متون مکتوب دهه‌ی 1660 دیده می‌شود. سپس در یک سده و نیم بعد به سوی جنوب و غرب رانده شدند و تا دهه‌ی 1830 بازماندگانشان به کانزاس و پس از آن به سرزمین سرخ‌پوستان برده شدند. امروز نوادگانشان در قبیله‌ی پیوریای سرخ‌پوستان اوکلاهما ثبت شده‌اند. آنان در جایی زندگی می‌کردند که جنگل شرقی پایان می‌یافت و دشت علف‌بلند آغاز می‌شد، و هر دو شیوه را به کار می‌گرفتند. روستاهای تابستانی در کنار رودخانه‌ها بودند، با ذرت، لوبیا و کدو در مزارع زنان، و در ماه‌های سرد خانواده‌ها برای شکار گاومیش کوهان‌دار به سوی غرب می‌رفتند، با پای پیاده شکار می‌کردند و با آتش گله‌ها را به حرکت درمی‌آوردند. بزرگ‌ترین شهرشان، روستای بزرگ نزدیک اوتیکای کنونی در ایلینوی، هنگام عبور ژاک مارکت و لوئی ژولیه در سال 1673 شاید چند هزار نفر را در خود جای داده بود. یک دسته‌ی جنگی ایروکوآ آن را در سال 1680 سوزاند. پس از آن کاسکاسکیا در مراحلی به پایین رودخانه کوچ کرد و حدود سال 1703 در نزدیکی دهانه‌ی رودخانه‌ی کاسکاسکیا ساکن شد، با یک مأموریت مذهبی فرانسوی و روستایی فرانسوی در کنارش.

کاتولیک‌گری بیش از همسایگانشان در میان آنان ریشه دواند و زود از یک طرح مأموریتی فراتر رفت. زنان کاسکاسکیا شمار زیادی با بازرگانان و سربازان فرانسوی ازدواج کردند و دفترهای کلیسای سرزمین ایلینوی پر است از خانواده‌هایی که از این پیوندها پدید آمدند. ماری روئنسا، دختر یکی از رؤسا که در دهه‌ی 1690 غسل تعمید یافت، خانواده‌ی خود و بخش بزرگی از روستایش را به سوی کلیسا کشاند، و وصیت‌نامه‌ای که در سال 1725 بر جای گذاشت یکی از نخستین وصیت‌نامه‌های باقی‌مانده از یک زن بومی در آمریکای شمالی است. این مأموریت چیزی را هم به بار آورد که نویسندگانش قصد نداشتند: دو فرهنگ لغت بزرگ دست‌نویس از زبان ایلینوی، که یسوعیانی تدوین کردند که ناچار بودند به آن زبان موعظه کنند. زبان Miami-Illinois در میانه‌ی سده‌ی بیستم خاموش شد، و اکنون این فرهنگ‌ها ستون فقرات تلاش برای زنده کردن آن هستند. پایان سیاسی سریع‌تر رسید. ژان باتیست دوکوآین که در سال 1781 به ویرجینیا سفر کرد تا با توماس جفرسون گفت‌وگو کند، در سال 1803 بیشتر آنچه از زمین‌های کاسکاسکیا باقی مانده بود را واگذار کرد. پس از آن کوچ اجباری آمد، سپس پیوستن به پیوریا، پیانکشا و وی، سپس لغو وضعیت فدرال در دهه‌ی 1950 و احیای آن در سال 1978. ایالت ایلینوی نامی از آنان را با خود دارد که از واژه‌ای گرفته شده که تقریباً معنای او به شیوه‌ی معمولی سخن می‌گوید را می‌دهد. شهر کاسکاسکیا نخستین پایتخت آن ایالت بود؛ سپس می‌سی‌سی‌پی مسیر تازه‌ای کند و آن را در سوی ایالت میسوری رها کرد، جایی که هنوز چند ساکن باقی‌مانده‌اش زندگی می‌کنند.