اروتیک میووک‌های ساحلی

کوست میواک‌ها مردم بومی شبه‌جزیرهٔ Marin و جنوب شهرستان Sonoma هستند، سرزمینی از مه، باتلاق‌های جزرومدی و تپه‌های بلوطی که از Golden Gate به سمت شمال تا Bodega Bay و به سمت شرق تا Sonoma Creek امتداد دارد. آنها هرگز یک ملت واحد تشکیل ندادند و نام واحدی برای همهٔ مردمشان نداشتند. آنچه آنها را کنار هم نگه می‌داشت زبان مشترک و زندگی‌ای بود که بر پایهٔ خلیج‌ها و دهانه‌های رودخانه ساخته شده بود؛ در روستاهای مستقلی زندگی می‌کردند که با یکدیگر داد و ستد و ازدواج داشتند. پژوهشگران این گروه‌ها را به‌طور تقریبی به گروه‌های Bodega Bay، Marin و جنوب Sonoma تقسیم می‌کنند. زبان آنها Utian است. نزدیک‌ترین خویشاوند زبانی‌شان Lake Miwok است که در داخل کشور و نزدیک Clear Lake صحبت می‌شد، و زبان‌های Ohlone در آن سوی Golden Gate خویشاوندان دورتری هستند. Pomo در شمال به زبان‌هایی از خانوادهٔ زبانی بی‌ارتباط سخن می‌گفتند. خانواده‌ها بلوط را خیس می‌کردند تا به خمیر تبدیل شود، صدف دوکفه‌ای می‌کندند، ماهی می‌گرفتند، گوزن و پرندگان آبی شکار می‌کردند و با قایق‌هایی از دسته‌های نی tule که به هم بسته شده بودند از آب می‌گذشتند. صدف‌های خلیج‌های Bodega و Tomales را می‌ساییدند و به مهره‌های دیسکی شکل تبدیل می‌کردند که در دوردست‌های داخل کشور به‌عنوان پول به کار می‌رفت. مراسم در خانه‌های دایره‌ای پوشیده از خاک برگزار می‌شد. بخش عمدهٔ سندهای مکتوب از شیوه‌های کهن از دو بزرگ‌تر، Tom Smith از Bodega Bay و Maria Copa از Marin، به دست آمده است که انسان‌شناس Isabel Kelly در اوایل دههٔ 1930 با آنها مصاحبه کرد.

اروپاییان زود رسیدند. احتمالاً خدمهٔ Francis Drake در سال 1579 در ساحل Marin با کوست میواک‌ها روبه‌رو شدند، و یک گالیون مانیلایی در سال 1595 در Drakes Bay غرق شد. اما گسست واقعی با مأموریت‌های مذهبی آغاز شد. کوست میواک‌ها به Mission San Francisco و سپس به San Rafael که در سال 1817 بنیان گذاشته شد و به Sonoma که در سال 1823 تأسیس شد برده شدند، در حالی که بازرگانان پوست روس در Bodega Bay سکونت گزیدند. بیماری و کار اجباری جمعیت را ویران کرد و در طول قرن بعد زبان کم‌کم از کاربرد روزمره خارج شد. سنت محلی می‌گوید شهرستان Marin به نام رهبری نامگذاری شده که با اسپانیایی‌ها جنگید. بازماندگان در سرزمین خود ماندند و به‌عنوان دست‌یار مزرعه و کارگر کار می‌کردند. در سال 1920 دولت فدرال قطعه زمین کوچکی نزدیک Graton را برای بومیان بی‌زمین خرید و جامعه‌ای پیرامون آن شکل گرفت. دولت در میانهٔ قرن بیستم وضعیت قبیله‌ای آنها را لغو کرد و در سال 2000 دوباره آن را به رسمیت شناخت، به‌عنوان Federated Indians of Graton Rancheria که Coast Miwok و Southern Pomo را متحد می‌کند. این قبیله یک مجتمع تفریحی و کازینو در Rohnert Park اداره می‌کند. Kule Loklo، روستایی بازسازی‌شده در Point Reyes، به محل گردهم‌آیی برای رقص‌ها و جشن‌های بزرگ Big Time تبدیل شده است.