اروتیک متاو

قوم متو به نام رودخانه‌ای نامیده شده‌اند و این نام هنوز هم مناسب است. رودخانه متو برف‌های ذوب‌شده را از دامنه شرقی کوه‌های کسکید شمالی جمع می‌کند و در دره‌ای باریک و طولانی به سمت جنوب جاری می‌شود تا در محلی که امروز پاتروس در ایالت واشینگتن نام دارد به کلمبیا می‌پیوندد. آن دره، از میدان‌های ماهیگیری نزدیک محل تلاقی دو رودخانه تا ارتفاعات کوهستانی، سرزمین متو بود. خانواده‌ها زمستان را در روستاهایی در امتداد رود پایین‌دست و کلمبیا می‌گذراندند. در ماه‌های گرم به بالادست رودخانه می‌رفتند تا با نیزه و تور ماهی سالمون صید کنند، در تپه‌های پایکوهی گوزن شکار کنند و ریشه گیاهان را بیرون بیاورند و توت بچینند. همسایگانشان آن تقویم را می‌شناختند، زیرا کل فلات به همان ریتم حرکت می‌کرد.

زبان آن‌ها به شاخه سالیشی داخلی از خانواده سالیشی تعلق دارد. این زبان با اوکاناگان در شمال و با گونه کلمبیا-موسز که چلان، انتیت، وناچی و سینکیوز در جنوب به کار می‌برند، پیوند نزدیک دارد. عبور از این مرزها آسان بود. ازدواج، تجارت و میدان‌های مشترک ماهیگیری متو را به همه این مردم پیوند می‌داد و از زمانی که اسب در قرن هجدهم به منطقه رسید، این پیوندها حتی دورتر رفتند.

زندگی دینی بر پایه قدرت روح شخصی استوار بود. جوانان تنها به تپه‌ها می‌رفتند تا روزه بگیرند و منتظر روح نگهبان بمانند، و ترانه‌های برخاسته از آن دیدارها در رقص‌های زمستانی در ملاء عام خوانده می‌شد. آن گردهمایی‌ها هنوز در ذخیره‌گاه کالویل برگزار می‌شود. مراسم نخستین غذاها، فصل را با نخستین ماهی سالمون و نخستین ریشه‌ها گرامی می‌داشت، پیش از آنکه کسی آزادانه بخورد. مبلغان کاتولیک در قرن نوزدهم رسیدند و برای بسیاری از خانواده‌ها، کلیسا و رقص زمستانی هرگز انتخابی یا این یا آن نبوده‌اند.

گسست تعیین‌کننده در دهه 1880 رخ داد. یک فرمان اجرایی در سال 1879 دره متو را به ذخیره‌گاه کوتاه‌عمر کلمبیا ضمیمه کرد که برای رئیس موسی و سینکیوز در نظر گرفته شده بود. در عرض چند سال آن ذخیره‌گاه طبق توافق‌نامه موسی منحل شد و دره به روی معدنچیان و کشاورزان مستقر باز شد. بیشتر متوها به سمت شرق و به ذخیره‌گاه کالویل کوچ کردند، در حالی که چند خانواده قطعه زمین‌های انفرادی گرفتند و نزدیک سرزمین قدیمی‌شان ماندند.

امروز متوها یکی از دوازده قبیله‌ای هستند که کنفدراسیون قبایل ذخیره‌گاه کالویل را تشکیل می‌دهند. آن‌ها به عنوان اعضای کالویل ثبت شده‌اند و قوم جداگانه‌ای با شناسایی فدرال مستقل ندارند. هویت متو در خطوط خانوادگی، در دانش درباره خود دره و در رودخانه زنده است. ماهی سالمون بهاری چینوک امروز از نردبان‌های ماهی سدهای کلمبیا بالا می‌رود و در فهرست فدرال گونه‌های در خطر انقراض قرار دارد، معیاری سخت از اینکه از زمانی که دره متعلق به آنان بود چقدر تغییر کرده است.