اروتیک بلغارهای بسارابی

بلغارهای بسارابیا از روستاییانی برآمده‌اند که از اواخر سده‌ی هجدهم میلادی تا دهه‌ی 1830 میلادی در موج‌هایی به سوی شمال از دانوب گذشتند. آنان پیش از رسیدن انتقام‌های عثمانی و ویرانی جنگ‌های پیاپی روسیه و عثمانی می‌گریختند. بیشترشان سرانجام در بودجاک، استپ خشک جنوبی بسارابیا، ساکن شدند. امپراتوری روسیه این سرزمین را در 1812 ضمیمه کرد، پس از آنکه گله‌داران تاتار نوغای آن پیش‌تر از آنجا بیرون رانده شده بودند. سن‌پترزبورگ در آن مرز کشاورز می‌خواست و بهای آنان را با زمین، معافیت مالیاتی و معافیت از سربازی پرداخت. مقامات تازه‌واردان را با عنوانی دیوان‌سالارانه، مهاجران فرادانوبی، ثبت کردند. مهاجران نام روستاهای قدیمی‌شان را بر روستاهای تازه‌ی خود گذاشتند. تواردیتا در جنوب مولداوی به نام تواردیتسا در نزدیکی اسلیون نام‌گذاری شده است، و نام‌هایی از این دست هنوز در سراسر روستاهای کشاورزی منطقه‌ی اودسای اوکراین دیده می‌شود.

مرزها بیش از آنکه خودِ این مردم جابه‌جا شوند، پیرامونشان جابه‌جا شدند. بولگراد به‌عنوان شهر اداری مستعمره‌ها طراحی شد و در 1856 به مولداوی واگذار شد. دو سال بعد جامعه در آنجا یک دبیرستان (گیمنازیوم) گشود که از نخستین دبیرستان‌های نوین بلغاری در هر جای جهان بود، در زمانی که خود بلغارستان هنوز زیر فرمانروایی عثمانی بود. وقتی در 1878 دولت بلغارستان پدید آمد، دانش‌آموختگان بولگراد به جنوب رفتند تا در مقام معلم، افسر و سیاستمدار به آن خدمت کنند. از آن زمان این منطقه روسی، رومانیایی و شوروی بوده و از 1991 میان مولداوی و اوکراین تقسیم شده است. بولگراد هنوز مرکز این جامعه در سوی اوکراینی است. تاراکلیا، تنها ناحیه‌ی مولداوی با اکثریت بلغاری، کانون سوی دیگر است.

بلغاری‌ای که اینجا به آن سخن گفته می‌شود بیشتر از گویش‌های شرقی می‌آید و در طول دو سده واژگان روسی فراوانی به خود گرفته است. مدت درازی روسی زبان مدرسه، ارتش و پیشرفت اجتماعی بود و هنوز زبان دوم رایجی است. مردم پیرو کلیسای ارتدوکس شرقی‌اند و تقویم کلیسایی و تقویم عامیانه‌ی کهن‌تر در کنار هم جریان دارند: جشن‌های روز قدیسان، سرودخوانی کریسمس، و نخ‌های سرخ‌وسفید مارتنیتسا که در آغاز مارس بسته می‌شوند. نزدیک‌ترین همسایگان تاریخی‌شان گاگائوزها هستند، مسیحیان ارتدوکسِ ترکی‌زبانی که در همان مهاجرت‌ها به شمال آمدند و روستاهایشان در کنار روستاهای آنان قرار دارد. از زمان فروپاشی شوروی، پیوندها با بلغارستان از هر دو سو بازسازی شده است. در تاراکلیا کلاس‌های زبان بلغاری و دانشگاهی که بلغارستان از آن پشتیبانی می‌کند وجود دارد، و بسیاری از خانواده‌ها اکنون گذرنامه‌ی بلغاری دارند که راهی قانونی برای کار در اتحادیه‌ی اروپا نیز می‌گشاید.