اروتیک آینوها

فنوتیپ آینو از ژاپنی‌های یاماتوی سرزمین اصلی متمایز است و در ادبیات مردم‌شناسی قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به‌طور گسترده ثبت شده است (که اغلب به‌نادرست «قفقازی» توصیف شده، به دلیل ویژگی‌هایی متفاوت از جمعیت‌های منبع شمال‌شرق آسیا). رنگ پوست Fitzpatrick II-III است، مشابه یا کمی روشن‌تر از ژاپنی‌های یاماتو. موی سر بیشتر موج‌دار تا فرفری است (Andre Walker 2A-3A)، که توزیع بافت مو بسیار گسترده‌تری نسبت به موی صاف غالب ژاپنی‌های یاماتو دارد، با رشد گسترده موی بدن و ریش در مردان بالغ. رنگ مو عمدتاً مشکی تا قهوه‌ای بسیار تیره است، اما با فراوانی قابل‌توجهی از سایه‌های قهوه‌ای متوسط. ویژگی‌های چهره شامل چشم‌های گرد (فراوانی کمتر چین اپیکانتیک نسبت به ژاپنی‌های یاماتو)، پل بینی متوسط تا بلند، چشم‌های عمیق‌تر در حدقه، و در برخی افراد برآمدگی‌های برجسته ابرو است. رنگ چشم قهوه‌ای تا قهوه‌ای تیره است، اما با فراوانی بالاتر رنگ عسلی و سایه‌های قهوه‌ای روشن‌تر. ساختار بدنی نمونه‌ی جمعیت‌های منبع شمال‌شرق آسیا و شرق آسیای پلیستوسن است؛ میانگین قد بزرگسالان آینو کمی کوتاه‌تر از ژاپنی‌های یاماتو و با رشد عضلانی و اسکلتی مقاوم‌تر است. تنوع درون جمعیت در قرن بیستم با اختلاط گسترده با ژاپنی‌های یاماتو کاهش یافته است؛ جمعیت معاصر آینو که خود را بدین‌گونه معرفی می‌کند، در مقایسه با جمعیت‌های آینوی بدون اختلاط اوایل قرن بیستم که در مطالعات مردم‌شناسی ثبت شده‌اند، اختلاط فنوتیپی قابل‌توجهی نشان می‌دهد.