اروتیک بارگاها

بارگاها چوپانان دشت‌های غرب هولون‌بویر هستند، یعنی گستره‌ای از مرغزارها در شمال‌شرق مغولستان درونی، جایی که چین، مغولستان و روسیه به هم می‌رسند. دو چیز بارگاها را از سایر مغول‌های چین متمایز می‌کند. زبان و بسیاری از آداب‌ورسوم آنان ایشان را به بوریات‌های اطراف دریاچه بایکال پیوند می‌دهد، و سه قرن زیستن در مرز سلسله چینگ آنان را به قومی مستقل بدل کرد. نام آنان هنوز بر نقشه باقی است. پرچم چن بارگ خانه بارگاهای کهن است و دو پرچم بارگ نو خانه بارگاهای نو. این جدایی از ترتیبی برمی‌خیزد که دربار چینگ آنان را بدان‌جا کوچ داد.

داستانشان از شمال دورتر آغاز می‌شود. تاریخ پنهانی مغول‌ها از بارگوجین توکوم، سرزمینی کم‌ارتفاع در شرق بایکال، نام می‌برد و نسب مادر آلان گوا، نیای افسانه‌ای چنگیزخان، را به خاندان فرمانروای آن می‌رساند. گسترش روسیه در سده هفدهم بارگاها را به جنوب راند. در دهه ۱۷۳۰ سلسله چینگ دو موج از آنان را در هولون‌بویر به‌عنوان سربازان پرچم‌دار برای پاسداری از مرز روسیه اسکان داد، و این آغاز نظامی شکل زندگی آنان را ساخت. هنگامی که این سلسله در ۱۹۱۱ سقوط کرد، رهبران بارگا و داگور در هولون‌بویر با دولت تازه مغولستان در اورگا همراه شدند. سال‌ها پس از آن، این منطقه چانه‌زنی میان چین، روسیه و بعدها دولت دست‌نشانده ژاپن به نام منچوکو بود، تا آن‌که بخشی از جمهوری خلق چین شد.

بیشتر زبان‌شناسان گویش بارگا را با بوریاتی، زبانی مغولی، در یک گروه قرار می‌دهند، هرچند طبقه‌بندی چینی آن را زیر مجموعه مغولی می‌آورد. کودکان مغولی معیار را با خط عمودی کلاسیک مغولی یاد می‌گیرند و ماندارین به‌ویژه در شهرها به‌طور گسترده گفته می‌شود. دین از الگوی شرق دشت پیروی می‌کند: بودیسم تبتی مکتب گلوک بر آیین‌های کهن‌تر افزوده شد و جای آن‌ها را نگرفت. خانواده‌ها در ovoo، توده‌های سنگی روی تپه‌ها و گردنه‌ها، پیشکش می‌گذارند. مراسم تابستانی ovoo هنوز چوپانان همه رایت‌ها را گرد می‌آورد و کشتی، مسابقه اسب‌دوانی و تیراندازی با کمان معمولاً پس از آن برگزار می‌شود. دیر گانجور در اواخر سده هجدهم در آنچه اکنون پرچم یسار بارگ نو است بنیاد نهاده شد. برای نسل‌ها، این دیر هم مرکز مذهبی منطقه بود و هم محل بازار سالانه بزرگ آن. بسیاری از بارگاها هنوز گوسفند، گاو و اسب را بر همان مرغزارها پرورش می‌دهند، و برخی دیگر در هایلار یا مانژولی کار می‌کنند. جامه بلند در عروسی‌ها و جشن‌ها بیرون آورده می‌شود.