زنی از بابوزاها، مرجع فنوتیپ

اروتیک بابوزاها

زبان

بابوزا، با نام دیگر فاورلانگ (آسترونزیایی، فورموزی دشت‌های غربی)، دیگر صحبت نمی‌شود؛ امروز هوکین تایوانی و ماندارین

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های آسترونزیایی

دین

در گذشته پرستش نیاکان و ارواح؛ مسیحیت اصلاح‌شدهٔ هلندی برای مدتی کوتاه در دوران VOC؛ امروز دین عامیانهٔ چینی، بودیسم و مسیحیت، مانند همسایگان تایوانی‌شان

منطقه

شرق آسیا

درباره بابوزاها

Babuza قومی دشت‌نشین در مرکز-غرب تایوان است که در سرزمین رسوبی و هموار میان رودخانه‌های Dadu و Zhuoshui، در محدوده‌ی امروزیِ شهرستان‌های Changhua و Yunlin زندگی می‌کرد. پیش از آن‌که شالیزارها گسترده شوند، این سرزمین قلمروی گوزن‌ها بود و تجارت گوزن بود که بازرگانان چینی و سپس شرکت هند شرقی هلند را به آستانه‌ی خانه‌هایشان کشاند. روستاهای Babuza بر دامنه‌ی دشت و به سوی پهنه‌های ماسه‌ای ساحلی استقرار داشتند؛ یکی از آن‌ها، Banxian، درست همان‌جایی بود که امروز شهر Changhua قرار دارد، و از این رو مرکز شهرستان بر محلی ساخته شده که زیر نامی چینی، سکونتگاه Babuza بوده است. هلندی‌ها آنان را به نام Favorlang خواندند، برگرفته از یکی از خوشه‌های مستعمراتشان، و این نام بیش از همه به زبانشان چسبید. Babuza یا Favorlang زبانی آوسترونزیایی است و بخشی از شاخه‌ی دشت‌های غربی زبان‌های فرموزایی به شمار می‌رود که در میان همسایگانش به Taokas نزدیک‌ترین است. امروز هیچ گویشوری ندارد، اما همچنان یکی از بهترین زبان‌های ثبت‌شده‌ی جزیره است: کشیش هلندی Gilbertus Happart حدود سال 1650 واژه‌نامه‌ای از Favorlang گرد آورد، Jacobus Vertrecht به آن موعظه و گفت‌وگو نوشت، و Medhurst در سال 1840 فرهنگ لغت آن را در Batavia چاپ کرد. زبان‌شناسانی که بر گذشته‌ی ژرف آوسترونزیایی تایوان کار می‌کنند، یعنی گذشته‌ی ژرف نیمی از اقیانوس آرام، همچنان آن کتاب را می‌گشایند.

هلندی‌ها در سال‌های 1637 و 1642 علیه روستاهای Favorlang لشکرکشی تنبیهی کردند، پیش از آن‌که روستاها با آنان کنار بیایند و ریش‌سفیدانشان را به مجالس استعماری بفرستند. هنگامی که نیروهای Koxinga جزیره را تصرف کردند، جوامع Babuza بخشی از کنفدراسیون Middag بودند، اتحادی سست از روستاهای دشت میانی که زیر نظر شخصیتی برجسته به نام Quataong، همان‌گونه که هلندی‌ها می‌خواندندش، قرار داشت، و این اتحاد به‌جای تسلیم شدن با تازه‌واردان جنگید. در دوران چینگ شکل فشار دگرگون شد: مهاجران هان به شمار زیاد وارد شدند، زمین روستاها به اجاره‌داری رفت و سپس از دست Babuza بیرون رفت، از راه اجاره و بدهی، و خانواده‌ها نام‌های خانوادگی چینی برگزیدند، به‌ویژه Pan. روستاهای Babuza به قیامی پیوستند که در سال 1731 در Dajia آغاز شد و به سوی جنوب در دشت میانی گسترش یافت. در سال 1823 ائتلافی از گروه‌های دشت‌نشین، از جمله Babuza، با مذاکره به حوضه‌ی Puli در تپه‌های Nantou راه یافتند و به آن‌جا کوچ کردند، و به همین سبب بازماندگانشان هم در داخل کشور و هم در امتداد ساحل پراکنده‌اند. زبان خاموش شد، Hokkien جای آن را گرفت و سرشماری رسمی دیگر آنان را ثبت نکرد. تایوان شانزده قوم بومی را به رسمیت می‌شناسد و Babuza یکی از آنان نیست؛ وضعیتی که مردمان Pingpu دهه‌ها از راه دادگاه‌ها، کارزارهای ثبت محلی و انجمن‌های خود بر سر آن ستیزه کرده‌اند. هنوز خانواده‌هایی در Changhua و Yunlin هستند که می‌توانند نام روستایی را که از آن آمده‌اند بگویند.

فنوتیپ‌های معمول: بابوزاها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

ویژگی‌های استرونزیایی تایوانی: رنگ پوست از زیتونی روشن تا قهوه‌ای متوسط، موی سیاه صاف تا کمی موج‌دار، قد متوسط، و استخوان‌های گونه پهن. چهار قرن ازدواج درهم با مهاجران هوکین باعث شده است که نسل‌های امروزی از نظر ظاهری با سایر تایوانی‌ها تفاوتی نداشته باشند. روایت‌های دوره هلندی، پوست گوزن را که به‌صورت شنل و ساق‌پیچ دوخته می‌شد، پارچه‌های بافته‌شده از کنف و رامی، و زیورآلات از صدف، برنج و مهره‌های تجاری توصیف می‌کنند. لباس سنتی امروزه تنها در بازسازی‌های رویدادهای فرهنگی Pingpu دیده می‌شود؛ پوشاک روزمره، پوشاک معمولی تایوانی امروزی است.

پرسش‌های متداول درباره بابوزاها

بابوزاها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی بابوزاها بابوزا، با نام دیگر فاورلانگ (آسترونزیایی، فورموزی دشت‌های غربی)، دیگر صحبت نمی‌شود؛ امروز هوکین تایوانی و ماندارین است.

بابوزاها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان بابوزاها در گذشته پرستش نیاکان و ارواح؛ مسیحیت اصلاح‌شدهٔ هلندی برای مدتی کوتاه در دوران VOC؛ امروز دین عامیانهٔ چینی، بودیسم و مسیحیت، مانند همسایگان تایوانی‌شان است.