اروتیک آ-هماوها

در فلات بلندی که شمال‌شرقی یونان به شمال‌غربی گوئیژو می‌رسد، همسایگان A-Hmao مدت‌ها آنان را با نام Da Hua Miao یعنی میائوی گل‌های بزرگ می‌شناختند. این نام از گلدوزی هندسی انبوهی برمی‌آید که بر شنل‌ها و دامن‌های زنان نقش بسته است. چین آنان را بخشی از ملیت Miao می‌داند، اما خودشان نام ویژه خود را دارند و به زبان همونگی خاص خود سخن می‌گویند. تاریخ‌شان نیز آنان را از بیشتر جوامع Miao متمایز می‌کند: در اوایل قرن بیستم بخش بزرگی از مردم پروتستان شدند و خواندن را با خطی آموختند که برای زبان خودشان ساخته شده بود. روستاهایشان بر شیب‌های تند اطراف Weining، Zhaotong، Wuding و Luquan قرار دارد؛ جایی که مردم ذرت، سیب‌زمینی و گندم سیاه را در خاک نازک کوهستانی می‌کارند. نسل‌ها بسیاری از A-Hmao در زمینی کار می‌کردند که متعلق به اربابان Yi بود، زندگی‌ای با اجاره و بدهی و آموزش اندک. این موقعیت دشوار توضیح می‌دهد که چرا این‌همه کس در سال‌های آغازین دهه 1900 به سخنان مبلغان مسیحی گوش دادند.

نقطه عطف شیمنکان بود، یعنی «دروازه سنگی»، روستایی در شهرستان Weining که مبلغ متودیست انگلیسی Samuel Pollard کار خود را از آنجا آغاز کرد. او با کمک یاران محلی خطی ساخت که امروز به خط Pollard معروف است و شکل حروف آن از نظام نوشتاری الهام گرفته شده بود که مبلغان برای زبان Cree در کانادا ابداع کرده بودند. سپس کتاب مقدس، سرودنامه و کتاب درسی منتشر شد. شیمنکان به شهر مدرسه‌ای تبدیل شد که دانش‌آموزان A-Hmao را به آموزش عالی فرستاد، در زمانی که در آن منطقه کمتر کشاورز کوهستانی می‌توانست بخواند. Pollard در سال 1915 در همان‌جا بر اثر تیفوئید درگذشت. هنوز شکل تجدیدنظرشده خطش چاپ می‌شود و بلوک مخصوص به خود را در Unicode دارد. کلیساها در دوران انقلاب فرهنگی تعطیل و در دهه 1980 بازگشایی شدند. اکنون سرایش دسته‌جمعی سرودهای مذهبی یکی از شناخته‌شده‌ترین ویژگی‌های زندگی مسیحی A-Hmao است، در حالی که در روستاهایی که هرگز تغییر دین ندادند، آیین‌های کهن نیاکان و ارواح خانه همچنان ادامه دارد. این زبان به شاخه Hmongic خانواده Hmong-Mien تعلق دارد. با زبان Hmong که در جنوب و در سراسر جنوب شرقی آسیا رایج است خویشاوند است، اما زبانی جداگانه است و بیشتر گویشوران آن از گویش محلی Southwestern Mandarin نیز استفاده می‌کنند. لباس جشن زنان هنوز روشن‌ترین نشانه این است که کسی A-Hmao است: شنلی مربع و دامنی چین‌دار که با نقش‌های جسورانه دوخته شده پوشیده شده است. بسیاری از پوشندگان این نقش‌ها را ثبت مهاجرت‌های کهن می‌دانند، زیرا رودخانه‌ها، مزارع و شهرهای دیوارکشی‌شده در پارچه بافته شده‌اند.