اروتیک همونگ‌ها

همونگ‌ها مردمی کوهستانی‌اند که هویتشان نه چندان از یک سرزمین مادری واحد، بلکه بیشتر از عادت دیرینه‌ی جابه‌جایی میان یال‌های کوه و سازمان‌یابی دوباره زیر فشار شکل گرفته است. سرزمین اصلی‌شان از کوهستان‌های کارستی گوئیژو و استان‌های اطراف آن در جنوب غربی چین می‌گذرد، اما جوامع همونگ در شمال ویتنام، لائوس، تایلند و میانمار نیز زندگی می‌کنند و از اواخر دهه‌ی 1970 نیز اجتماعات مهاجر قابل توجهی از آنان در ایالات متحده، فرانسه و گویان فرانسه ساکن شده‌اند. شاخه‌هایی که قوم‌نگاران چینی میائو می‌نامند، خود به خوشه‌هایی تقسیم می‌شوند که خود همونگ‌ها بر اساس گویش و پوشش بازمی‌شناسند: A-Hmao، Gha-Mu، Xong، Pa-Hng و خوشه‌های دیگر، که هرکدام واژگان گلدوزی و سنت‌های آوازی متمایزی دارند. همونگ‌های آمریکایی، نوادگان جنگجویان متحد CIA در جنگ مخفی لائوس، اکنون خود چندین نسل را پشت سر گذاشته‌اند و صحنه‌های ادبی و موسیقایی خاص خود را پدید آورده‌اند.

این زبان به خانواده‌ی Hmong-Mien تعلق دارد، گروهی کوچک و منزوی که هیچ رابطه‌ی اثبات‌شده‌ای با زبان چینی، تبتی یا زبان‌های تای که در همان دره‌ها به آن‌ها سخن گفته می‌شود ندارد. زبانی به‌شدت نواختی است (بیشتر گونه‌های آن هفت یا هشت نواخت تمایزدهنده دارند) و در طول تاریخ خط نداشته است. امروزه چند نظام نوشتاری با هم رقابت می‌کنند: الفبای عامه‌پسند رومی‌شده (Romanized Popular Alphabet) که مبلغان مذهبی در دهه‌ی 1950 در لائوس ساختند، خط بومی پاهاو همونگ (Pahawh Hmong) که شخصیت موعودگرا شونگ لو یانگ در سال 1959 ابداع کرد، و نظام‌های املایی گوناگون که چینی‌ها توسعه دادند. دین همونگ‌های غیرمسیحی بر پایه‌ی جان‌گرایی خانگی استوار است که در آن اجداد، ارواح خانه و روان زندگان همگی نیازمند رسیدگی‌اند. شامان یا txiv neeb مراسم فراخوانی روح را برگزار می‌کند و از سوی بیماران با جهان ارواح مذاکره می‌کند؛ این عمل از اشتراکی‌سازی در چین و اسکان مجدد در غرب جان به در برد و هنوز در اتاق‌های نشیمن در مینه‌سوتا و ویسکانسین فعالانه اجرا می‌شود.

دو ویژگی فرهنگی خاص شایسته‌ی دانستن‌اند. نخست آنکه سال نو همونگ که با پایان برداشت برنج زمان‌بندی می‌شود نه با تاریخی ثابت از تقویم، شامل بازی توپ‌اندازی pov pob است، بازی خواستگاری که در آن صف‌های مردان و زنان جوان روبه‌روی هم قرار می‌گیرند و با گرفتن و انداختن یک توپ پارچه‌ای جفت می‌شوند. دوم آنکه paj ntaub، یعنی کار پارچه‌ای به شیوه‌ی آپلیکه‌ی وارونه که زنان همونگ انجام می‌دهند، در سال‌های پناهندگی لائوسی‌ها نقش رسانه‌ای روایی را ایفا کرد: پارچه‌های روایتی که در اردوگاه‌های کنار مرز تایلند گلدوزی شدند زندگی روستایی، جنگ و عبور از رودخانه‌ها را به تصویر کشیدند و اکنون به‌عنوان اسناد تاریخی دست‌اول در موزه‌ها آویخته‌اند.