اروتیک تائوها (یامی)

تائو (یامی) مردمی از اقوام آوسترونزی هستند که در جزیرهٔ ارکید زندگی می‌کنند. این جزیره که Lanyu یا Ponso no Tao نیز نامیده می‌شود، جزیره‌ای کوچک و آتشفشانی در برابر ساحل جنوب‌شرقی تایوان است. آن‌ها تنها گروه کاملاً دریانورد در میان بومیان تایوان‌اند و به زبانی از شاخهٔ Batanic یا Bashiic سخن می‌گویند که به زبان ایواتان در جزایر Batanes در جنوب نزدیک است. شمار آن‌ها چند هزار نفر است و با نام تائو، یعنی «مردم»، و نیز اصطلاح قدیمی‌تر یامی شناخته می‌شوند.

جامعه و معیشت

زندگی تائو بر محور دریا و چرخهٔ سالانهٔ ماهی پرنده می‌گردد. ماهی‌گیری، کشت تارو و ارزن، و پرورش دام‌های کوچک، جامعه را سرپا نگه می‌دارند، در حالی که آیین‌ها زمان و شیوهٔ صید و تقسیم ماهی را تنظیم می‌کنند. معروف‌ترین صنعت‌دستی آن‌ها تاتالا است؛ قایقی تخته‌ای که بدون میخ ساخته می‌شود و با نقش‌های حکاکی‌شده و نقاشی‌شده به رنگ‌های قرمز، سفید و سیاه تزئین می‌گردد، از جمله نقوش خورشیدی هم‌مرکز و یک پیکرهٔ محافظ. خانه‌های نیمه‌زیرزمینی خانواده‌ها را از طوفان‌ها حفظ می‌کنند و زندگی اجتماعی بر محور خانوارها، خویشاوندان و تقویم آیینی فصل ماهی‌گیری می‌چرخد. از دههٔ 1980 تائوها علیه انباری از زباله‌های هسته‌ای که در جزیرهٔ آن‌ها مستقر شده مبارزه کرده‌اند؛ شکایتی دیرپا که به محور هویت امروزی آن‌ها تبدیل شده است.

ظاهر و آرایش

تائوها نوع بدنی جزیره‌ای آوسترونزی را دارند، با پوست قهوه‌ای، موی سیاه و صاف و اندامی تنومند که از دریانوردی شکل گرفته است. در آیین‌های بزرگ، مردان لنگ و جلیقه‌هایی از رتان یا الیاف می‌پوشند و کلاه‌خود مخروطی متمایزی از نقرهٔ کوبیده با شکاف‌های باریک برای چشم بر سر می‌گذارند که از سکه‌های مبادله‌ای ساخته شده و برای دور کردن بدشانسی به کار می‌رود. زنان لباس‌های راه‌راه به رنگ‌های سفید، سیاه و آبی می‌بافند و می‌پوشند و زیورهای منجوق و صدف به آن می‌افزایند. عقیق و منجوق‌های صدفی و میراث‌های طلایی و نقره‌ای ارزشمندند و مهارت در ساخت قایق، بافندگی و زرگری به آن‌ها اعتبار می‌بخشد. قایق‌های حکاکی‌شده و نقاشی‌شده همچنان نشان بزرگ هنر و هویت تائو هستند.