اروتیک تروکوها

اگر بپرسید چه چیزی شخصی را Truku می‌کند، پاسخ احتمالاً از طریق gaya می‌گذرد نه از طریق خون. gaya قانون نیاکانی است: مجموعه‌ای موروثی از تعهدات که شیوه شکار و کشت، رفتار با خویشاوندان و آنچه هرگز نباید انجام داد را دربر می‌گیرد. نقض آن پیامدهایی هم برای خانواده و گروه شکار و هم برای خود فرد دارد، و از این رو آن را نظامی از مسئولیت جمعی، به همان اندازه‌ای که یک مدونهٔ اخلاقی است، می‌سازد. سرزمین مادری، دامنهٔ شرقی رشته‌کوه مرکزی تایوان است، در شهرستان Hualien، جایی که رودخانهٔ Liwu دره‌ای مرمرین را بریده که نام آنان را بر خود دارد. نیاکان آنان در آن سوی همان رشته‌کوه، نزدیک بالادست رودخانهٔ Zhuoshui در نانتوی امروزی زندگی می‌کردند و طی چند نسل به سمت شرق مهاجرت کردند؛ نام Truku از Truku Truwan می‌آید، سکونتگاهی که ترکش کردند. بلوغ در گذشته بر چهره خوانده می‌شد. مردان با موفقیت در شکار و یورش، خالکوبی پیشانی و چانه را به دست می‌آوردند و زنان با تسلط بر دستگاه بافندگی رامی، خالکوبی گونه‌ها را کسب می‌کردند، و هر دو مدرکی برای عبور پس از مرگ از روی Hakaw Utux، پل رنگین‌کمان، بودند که افراد بی‌نشان نمی‌توانستند از آن بگذرند. هنوز هم مردم به همان الگوی کهن نامیده می‌شوند: یک نام شخصی و پس از آن نام پدر.

در سال 1914 دولت استعماری ژاپن هزاران سرباز و پلیس را به این دره‌ها فرستاد و فرماندار کل شخصاً آن را رهبری کرد، در لشکرکشی‌ای که با نام جنگ Taroko در خاطره‌ها مانده است. این لشکرکشی سکونتگاه‌های کوهستانی را درهم شکست و بازماندگان به پایین دامنه منتقل شدند، جایی که دولت بتواند به آنان دست یابد، و بیشتر روستاهای Truku هنوز همان‌جا قرار دارند. در دوران جمهوری چین، این گروه دهه‌ها با برچسب Atayal ثبت شد، و رهایی از آن یکی از تندترین مناقشات هویتی در میان بومیان تایوان را پدید آورد: به رسمیت شناختن آنان به‌عنوان قومی متمایز در 15 ژانویه 2004 صورت گرفت و چهار سال بعد، قوم نزدیک Seediq به‌طور جداگانه به رسمیت شناخته شد، که باعث شد خویشاوندان و کل جماعت‌های کلیسایی بر سر نامی که باید به آن پاسخ دهند دو دسته شوند. فاصلهٔ زبانی اندک است و Truku معمولاً یکی از سه گونهٔ زبان Seediq به شمار می‌رود. امروزه تقریباً همه مسیحی‌اند، پروتستان پرزبیتری، کلیسای عیسای حقیقی یا کاتولیک، و کلیساها در میان نهادهای این زبان قوی‌ترین‌اند: کتاب مقدس به Truku با حروف لاتین ترجمه شد و کلیسا جایی است که بیشتر مردم هنوز زبان را به‌طور مفصل می‌شنوند. کار ناتمام، زمین است. پارک ملی Taroko سرزمینی را دربر می‌گیرد که پیش از آنکه دارایی دولت شود، قلمرو شکار Truku بود، و دو مجموعه مرز هرگز با هم آشتی داده نشده‌اند.