اروتیک زوتونگ‌ها

قوم زوتونگ (که زوتونگ چین نیز نوشته می‌شود) یکی از اقوام چین (Chin) در مناطق کوهستانی داخلی ایالت چین در غرب میانمار (برمه) است. زیستگاه اصلی آنان در اطراف شهر رزوا در بخش مرکزی و جنوبی این ایالت قرار دارد، سرزمینی ناهموار با یال‌های پرشیب و دره‌های عمیق. زوتونگ‌ها از جمله گروه‌های متعدد و نزدیک به هم قوم چین (یا کوکی-چین) در نواحی مرزی میانمار، هند و بنگلادش به شمار می‌روند و جمعیت آنان معمولاً چند ده هزار نفر، در حدود 40,000 تا 60,000 نفر، برآورد می‌شود.

زبان

زبان زوتونگ به شاخه کوکی-چین از زبان‌های تبتی-برمه‌ای تعلق دارد که بخشی از خانواده گسترده‌تر زبان‌های چینی-تبتی است، و آن‌قدر با زبان‌های همسایه تفاوت دارد که گویشوران زوتونگ به عنوان گروهی جداگانه شناخته می‌شوند، نه جامعه‌ای گویشی از یک گروه بزرگ‌تر. این زبان نیز مانند سایر زبان‌های قوم چین اکنون با الفبای لاتین نوشته می‌شود که همراه با فعالیت مبلغان مسیحی وارد شد، و زوتونگ‌ها مجموعه سرودهای مذهبی، ترجمه متون مقدس و ادبیات خاص خود را دارند.

جامعه و معیشت

زندگی زوتونگ‌ها را کوهستان شکل داده است. کشاورزی عمدتاً به شیوه کشت جابه‌جاشونده (کشت متحرک) در دامنه تپه‌ها انجام می‌شود و برنج، ذرت، ارزن و سبزیجات در قطعه‌زمین‌های پاک‌سازی‌شده کاشته می‌شوند. این کشت با باغچه‌های خانگی، با پرورش دام از جمله خوک، میتون (گاوسانی اهلی که برای جشن‌ها و شیربها ارزشمند است) و طیور، و نیز با شکار و گردآوری خوراک در جنگل‌های اطراف تکمیل می‌شود. جامعه سنتی در قالب روستاهایی زیر نظر رؤسا و ریش‌سفیدان سازمان یافته بود و خویشاوندی، عضویت در طایفه و ضیافت‌های متقابل، جوامع را به هم پیوند می‌داد. ضیافت‌های شایستگی، که در آن‌ها میزبان با ذبح دام و توزیع گوشت اعتبار کسب می‌کرد، از ویژگی‌های مهم نظم اجتماعی قدیم‌تر بودند.

دین و ظاهر

زوتونگ‌ها از نظر تاریخی آنیمیست بودند و برای جلب رضایت ارواح محلی و ارواح نیاکان آیین به جا می‌آوردند، اما از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به بعد، مبلغان مسیحی، که عمدتاً باپتیست بودند، اکثریت بزرگ قوم چین را به مسیحیت درآوردند. امروزه بیشتر زوتونگ‌ها مسیحی هستند و کلیسا اکنون در مرکز زندگی اجتماعی قرار دارد. از نظر ظاهری، زوتونگ‌ها ویژگی‌های متأثر از شرق و جنوب شرقی آسیا را که در مردمان کوهستان‌نشین تبتی-برمه‌ای دیده می‌شود، دارند. لباس سنتی شامل پارچه‌های دستباف با نقش‌های متمایز بود که به صورت دامن‌های پیچیدنی، پتو و شال پوشیده می‌شد، همراه با مهره‌دوزی و، در مراسم آیینی، زیورهایی از نقره و فلزات دیگر. منسوجات بافته‌شده همچنان نماد هویت زوتونگ و هویت گسترده‌تر قوم چین هستند.