اروتیک یاکور

زبان

لوکاا، که لوکو یا لوکو نیز نوشته می‌شود (کراس بالایی، شاخهٔ کراس ریور از بنوئه-کنگو، نیجر-کنگو)؛ انگلیسی و پیجین نیجریه‌ای به‌طور گسترده به کار می‌روند.

دین

عمدتاً مسیحی، در کنار نظام سنتی باقی‌مانده ارواح باروری طایفه‌های مادرتبار، کاهنان آن‌ها و آیین‌های یام نو.

درباره یاکور

دانشجویان انسان‌شناسی با قوم یاکورر، که معمولاً با املای قدیمی‌تر Yakö شناخته می‌شود، در فصل خویشاوندی آشنا می‌شوند. آنان نمونه‌ی کلاسیک نسب دوگانه‌اند: هر فرد هم‌زمان به دو تبار تعلق دارد، یکی از طریق پدر و دیگری از طریق مادر، و این دو کارکردهای متفاوتی دارند. تبار پدری، یعنی kepun، به مکان مربوط است و محل خانه، زمین کشاورزی و همسایگانی را که مرد در میانشان زندگی می‌کند به او می‌دهد. تبار مادری، یعنی lejima، در سراسر شهر پراکنده است و به دارایی منقول و تعهدات می‌پردازد: پول، دام، کالاهای ارثی، وظایف تشییع جنازه و غرامت هنگام ریختن خون. Daryll Forde این نظام را در Umor، که امروز Ugep نام دارد، در دهه‌ی 1930 بررسی کرد و روایت او از آن زمان همواره مورد استناد بوده است.

یاکورر در چند شهرک بزرگ و فشرده در منطقه‌ی جنگلی مرکز ایالت Cross River، در جنوب‌شرقی نیجریه، درست در غرب خود رودخانه زندگی می‌کنند. Ugep و Ekori و Nko و Mkpani و Idomi مهم‌ترین آن‌ها هستند و Ugep اغلب یکی از بزرگ‌ترین روستاهای غرب آفریقا معرفی می‌شود، هرچند با هر معیار معمولی یک شهر است. سنت شفاهی موطن پیشین‌شان را به سمت شرق، نزدیک مرزهای کامرون، نشان می‌دهد که پس از اختلاف با همسایگان ترک شده است. زبانشان، لوکا، یعنی Lokaa، به شاخه‌ی Upper Cross از زبان‌های Cross River در خانواده‌ی Benue-Congo تعلق دارد. از این رو با Mbembe و Legbo و دیگر زبان‌های کوچک میانه‌ی رودخانه خویشاوندی نزدیک دارد، با Efik و Ibibio در پایین‌دست خویشاوندی دورتری دارد، و با Igbo که در غرب گفته می‌شود تنها از دور مرتبط است.

امروزه بیشتر یاکورر مسیحی‌اند، نتیجه‌ی فعالیت مبلغانی که از Calabar به سمت بالادست رودخانه پیش رفتند، اما نظم دینی کهن از میان نرفته است. هر تبار مادری به روحی باروری‌بخش به نام yose پیوند دارد که کاهن ویژه‌ی خود را دارد، و کاهنان در شورایی به نام Yabot گرد هم می‌آیند، زیر نظر Obol Lopon، رئیس آیینی شهر که اکنون به‌عنوان حاکم سنتی شناخته می‌شود. محله‌ها، گروه‌های سنی و انجمن‌های مردان مدت‌هاست که امور عملی زندگی شهری را اداره می‌کنند: پاک‌سازی راه‌ها، حل اختلاف‌ها و اجرای احکام. سال زراعی گرد محور یام می‌چرخد. مزرعه‌ها از دل جنگل و در امتداد راه‌هایی بریده می‌شوند که خویشاوندان تبار پدری مشترک دارند، درختان نخل روغنی درآمد نقدی فراهم می‌کنند، و برداشت محصول با Leboku، جشن یام نو که در اوت برگزار می‌شود، آغاز می‌گردد. این جشن در Ugep هفته‌ها ادامه دارد، با رژه، موسیقی، دیدار از معابد و صف دختران جوان با گردنبند منجوق و حلقه‌های برنجی ساق پا. دولت ایالتی اکنون آن را به‌عنوان رویداد گردشگری تبلیغ می‌کند، که آن را بزرگ‌تر و پرسروصداتر کرده، اما همچنان در درجه‌ی نخست تقویم یاکورر است: لحظه‌ای که یام‌های نو به درستی خورده می‌شوند.

فنوتیپ‌های معمول: یاکور

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

این جمعیت از ساکنان منطقهٔ جنگلی غرب آفریقا هستند که معمولاً پوستی از قهوه‌ای تیره تا قهوه‌ای بسیار تیره، موهای سیاه و فرفری فشرده و قد متوسط دارند. پوشش روزمره ترکیب رایج جنوب نیجریه است: لباس غربی، برای زنان دورپیچ‌های نخی چاپی و بلوز، و برای مردان پیراهن همراه با شلوار یا دورپیچ. لباس‌های تشریفاتی در لبوکو و در مراسم اعطای عنوان دیده می‌شود، زمانی که زنان جوان رشته‌های مهره و حلقه‌های برنجی ساق پا به تن می‌کنند و بزرگان و کاهنان با دورپیچ و کلاه ظاهر می‌شوند و عصا در دست دارند.

پرسش‌های متداول درباره یاکور

یاکور به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی یاکور لوکاا، که لوکو یا لوکو نیز نوشته می‌شود (کراس بالایی، شاخهٔ کراس ریور از بنوئه-کنگو، نیجر-کنگو)؛ انگلیسی و پیجین نیجریه‌ای به‌طور گسترده به کار می‌روند. است.

یاکور پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان یاکور عمدتاً مسیحی، در کنار نظام سنتی باقی‌مانده ارواح باروری طایفه‌های مادرتبار، کاهنان آن‌ها و آیین‌های یام نو. است.