اروتیک یاهوسکین

یاهوسکین‌ها مردم بایوت شمالی هستند که در سرزمین دریاچه‌ای و کویری مرتفع جنوب‌مرکزی ایالت اورگن زندگی می‌کنند. امروزه آنان در یک همکاری غیرمعمول قرار دارند: ایشان یکی از سه قومی هستند که قبایل کلاماث را تشکیل می‌دهند، در کنار کلاماث و مودوک که زبان و تاریخشان تفاوت بسیار زیادی با آنان دارد. اوراق رسمی فدرال هنوز آنان را «گروه یاهوسکین از سرخپوستان مار» می‌نامد. این نام از قرن نوزدهم باقی مانده است، زمانی که مهاجران و مقامات، گروه‌های بایوت شمالی و شوشون را در شرق کوه‌های کسکید زیر عنوان مارها دسته‌بندی کردند.

سرزمین اصلی آنان حوضهٔ بسته‌ای بود که دریاچه‌های سامر لیک، ابرت لیک، سیلور لیک و گوس لیک را دربر می‌گرفت. این سرزمینی از دشت‌های شوره‌زار، حاشیه‌های مرداب و بوته‌های بیابانی است که آب همه‌چیز را تعیین می‌کند. مانند دیگر بایوت‌های شمالی، آنان بر حسب فصل جابه‌جا می‌شدند: پرندگان آبی و ماهی از تالاب‌ها، ریشه‌ها و دانه‌ها هر وقت که آماده می‌شدند، شکار خرگوش که کل جامعه در آن شرکت می‌کرد، و نی توله که برای ساخت حصیر، پناهگاه و طعمه‌های اردک بریده می‌شد. گروه‌های بایوت شمالی اغلب به نام غذایی که به آن وابسته بودند نامیده می‌شدند که نشان می‌دهد مردم چقدر دقیق سرزمین را می‌خوانده‌اند. زبان آنان، بایوت شمالی، به شاخهٔ نومیک غربی از خانوادهٔ یوتو-آزتکی تعلق دارد و آنان را به خویشاوندانشان در نوادا، آیداهو و کالیفرنیا پیوند می‌دهد. این زبان با کلاماث-مودوک، زبان شرکای محمیه‌شان، که به خانوادهٔ جداگانه‌ای تعلق دارد، ارتباطی ندارد.

نخستین نقطهٔ عطف در سال 1864 رخ داد، زمانی که جنگ میان ارتش و گروه‌های سرخپوستان مار در سراسر شرق اورگن گسترش می‌یافت. رهبران یاهوسکین همراه با کلاماث و مودوک معاهده‌ای با ایالات متحده امضا کردند. آنان بیشتر سرزمین‌های خود را واگذار کردند و موافقت کردند در محمیهٔ کلاماث ساکن شوند. دومین نقطهٔ عطف در سال 1954 بود، هنگامی که کنگره قانون پایان دادن به کلاماث را تصویب کرد که به رسمیت شناختن فدرال را لغو کرد و محمیه را متلاشی ساخت و بیشتر جنگل‌هایش فروخته شد. قبایل در سال 1986 رسمیت خود را بازیافتند، اما زمین را پس نگرفتند. حقوق معاهده‌ای آنان در شکار، ماهیگیری و آب پس از لغو این قانون باقی ماند و هنوز در سراسر حوضهٔ کلاماث وزن واقعی دارد.

زندگی مذهبی امروزه مسیحیت را با اندیشه‌های کهن بایوت شمالی دربارهٔ قدرت معنوی و شفا درهم آمیخته است. رقص ارواح در سال 1870 که از میان بایوت‌های شمالی نوادا آغاز شد، به سرزمین کلاماث نیز گسترش یافت. جامعه بر محور چیلوکوین است. کازینوی کلا-مو-یا متعلق به قبایل در آنجا نام خود را از هجاهای نخست سه قوم گرفته است و جشن سالانهٔ بازیابی، بازگشت رسمیت فدرال را گرامی می‌دارد.