اروتیک نو-چا-نولث

نوو-چاه-نولث، که پیش‌تر به نام نوتکا شناخته می‌شدند، مردمی بومی در ساحل غربی جزیرهٔ ونکوور در کلمبیای بریتانیا، کانادا هستند. آنان از قبایل بسیاری تشکیل شده‌اند و به زبان نوو-چاه-نولث سخن می‌گویند، زبانی از خانوادهٔ واکاشانی که با زبان‌های ماکاه و دیتیدات نزدیکی زیادی دارد. شمارشان چند هزار نفر است. دهکدهٔ یوکوت در خلیج نوتکا یکی از مراکز مهم تجارت دریایی خز در سدهٔ هجدهم و نخستین تماس اروپاییان در ساحل شمال غربی بود.

جامعه و معیشت

این مردم از معدود بومیان شمال غربی اقیانوس آرام بودند که نهنگ را از دریای آزاد شکار می‌کردند. رؤسای صیادان نهنگ با غسل‌های آیینی سخت و دعا خود را آماده می‌کردند، سپس نهنگ‌های خاکستری و گوژپشت را با قایق‌های بزرگ چوب سرو قرمز و نیزه‌هایی از صدف میدیا و چوب تیس تعقیب می‌کردند؛ کاری که اعتبار عظیمی داشت. افزون بر نهنگ‌گیری، مردم سالمون، هالیبوت، شاه‌ماهی، صدف‌ها، پستانداران دریایی و منابع جنگل و ساحل را گردآوری می‌کردند. جامعه طبقاتی بود؛ رؤسای موروثی (ha'wiih) حقوق سرزمین‌ها، منابع، آوازها و آیین‌ها را در اختیار داشتند که از طریق پوتلاچ و جشن‌ها تأیید می‌شد. گروه‌های محلی بسیار امروز به‌طور جمعی در شورای قبیلهٔ نوو-چاه-نولث نمایندگی می‌شوند و چند ملت در پیشگامی برای تأکید بر حقوق آب‌های ساحلی و ماهیگیری‌هایشان بوده‌اند.

ظاهر و زیور

لباس سنتی از پوست داخلی نرم درخت سرو قرمز ساخته می‌شد که خرد و بافته می‌شد و برای ساختن شنل، ردا و دامن به کار می‌رفت و برای گرما ردای خز نیز داشتند. کلاه متمایز صیاد نهنگ، کلاهی مخروطی از حصیربافی با قسمت بالایی برآمده از ریشهٔ صنوبر و پوست سرو که اغلب صحنه‌های نهنگ‌گیری را نشان می‌دهد، نشانهٔ رتبهٔ بالا بود. تشریفات آیینی Tlukwana یا آیین گرگ شامل تاج‌های گرگ حکاکی‌شده، ماسک‌ها، زیورهای پوست سرو قرمز و پتوهای دکمه‌دار است. در جشن‌ها صورت‌ها را رنگ می‌کردند و پرهای سفید نرم بر آن می‌پاشیدند. حکاکی و نقاشی از سبک ساحل غربی پیروی می‌کند که بر قایق‌ها، ستون‌های خانه و پرده‌ها دیده می‌شود. لباس روزمرهٔ امروز مدرن است و کلاه صیاد نهنگ، ماسک گرگ و پتوی دکمه‌دار همچنان نمادهای قدرتمند هویت نوو-چاه-نولث هستند.