اروتیک سین مون‌ها

زبان

شین مون، با نام دیگر پوک (آسترو-آسیایی، شاخه خمویی)؛ تای (Thái) به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم صحبت می‌شود، لائوسی نزدیک مرز

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های آسترو-آسیایی

دین

احترام به نیاکان و باور به ارواح خانه و محل، شکل‌گرفته از تماس طولانی با Thái

درباره سین مون‌ها

قوم Xinh Mun یک جمعیت کوچک ساکن در ارتفاعات شمال‌غربی ویتنام است. آنان قرن‌ها در کنار همسایه‌ای بزرگ‌تر و قدرتمندتر زندگی کردند و با این حال نام، زبان و دین خانگی خود را حفظ کردند. آنان خود را Puộc یا Pụa می‌نامند. نسل‌ها، فرمانروایان دره‌ها از Thái سیاه، آنان را Xá می‌خواندند، برچسبی فراگیر برای اقوام کوهستانی گروه Mon-Khmer که در عین حال نشان‌دهنده پایگاه اجتماعی پایین‌تر بود. بخش عمده‌ای از تاریخ Xinh Mun به همین رابطه بازمی‌گردد.

روستاهای آنان بیشتر در استان Sơn La قرار دارند، در ناحیه‌هایی مانند: Yên Châu، Mai Sơn و Sông Mã. تجمع‌های کوچک‌تری در Điện Biên زندگی می‌کنند و جامعه‌ای نیز آن‌سوی مرز در شمال لائوس وجود دارد که رسماً Ksingmul نامیده می‌شود. ویتنام در سرشماری 2019 حدود 29,000 نفر Xinh Mun را ثبت کرد. زبان آنان به شاخه Khmuic از زبان‌های Austroasiatic تعلق دارد، پس Khmu نزدیک‌ترین خویشاوند بزرگ آن است، با این حال مردمی که در اطراف آنان زندگی می‌کنند به زبان‌های تای سخن می‌گویند. بیشتر بزرگسالان Xinh Mun به زبان Thái مسلط‌اند و ساکنان نزدیک مرز اغلب زبان لائوسی را نیز می‌دانند. معمولاً دو شاخه نام برده می‌شود: Xinh Mun Dạ و Xinh Mun Nghẹt.

در چارچوب نظام muang تای پیشین، جوامع Xinh Mun کار و خراج خود را به رؤسای Thái می‌پرداختند و فشار برای همگون‌شدن هرگز از میان نرفت. این امر در خانه‌های چوبی روی پایه‌هایشان دیده می‌شود، خانه‌هایی با سقف‌های گرد و لاک‌پشتی Thái سیاه، و در پوشاک زنان که تقریباً کاملاً از سبک Thái پیروی می‌کند. آیین خانگی استوار ماند. هر خانواده نیاکان خود را نزدیک نگه می‌دارد. بیماری، برداشت محصول، ساخت خانه و ازدواج همگی نیازمند پیشکش به نیاکان و به ارواحی هستند که باور بر این است زمین و خانه را با آنان شریک‌اند.

کشاورزی به‌طور سنتی به معنای مزارع کوهستانی با برنج کوهی و ذرت بوده است، با کشت برنج آبی هرجا که کف دره اجازه می‌دهد، به‌علاوه گردآوری خوراک و شکار در جنگل. بافتن سبد از بامبو و نی‌های روتان هنری است که مردم به آن افتخار واقعی دارند. آیین ازدواج سنتاً از داماد جدید می‌خواست که مدتی با خانواده همسرش زندگی و کار کند، پیش از آنکه زوج به خانه پدر و مادر شوهر نقل مکان کنند. این امر عروسی را از یک روز به ترتیبی طولانی میان دو خانواده بدل می‌سازد. امروزه محصولات نقدی در کنار برنج بر دامنه‌های تپه‌ها سهم دارند. جوانان Xinh Mun میان آموزش ویتنامی، زندگی منطقه‌ای که Thái در آن غالب است و زبانی که هنوز در خانه سخن گفته می‌شود در نوسان‌اند.

فنوتیپ‌های معمول: سین مون‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست از روشن تا قهوه‌ای متوسط است، با موهای مستقیم و سیاه و قدی کوتاه تا متوسط، بسیار شبیه به دیگر اقوام کوهستانی شمال غربی ویتنام. لباس سنتی زنان از سبک تای سیاه پیروی می‌کند: بلوزی کوتاه و چسبان که با دکمه‌های نقره‌ای بسته می‌شود، دامنی بلند و تیره به شکل لوله و روسری. مردان به‌طور سنتی شلوار و پیراهن نیلی تیره یا مشکی می‌پوشیدند. امروزه لباس مدرن روزمره برای هر دو جنس رایج شده است.

پرسش‌های متداول درباره سین مون‌ها

سین مون‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی سین مون‌ها شین مون، با نام دیگر پوک (آسترو-آسیایی، شاخه خمویی)؛ تای (Thái) به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم صحبت می‌شود، لائوسی نزدیک مرز است.

سین مون‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان سین مون‌ها احترام به نیاکان و باور به ارواح خانه و محل، شکل‌گرفته از تماس طولانی با Thái است.