اروتیک وارجی

ورجی‌ها مردمی با زبان‌های چادی هستند که در شمال ایالت باوچی نیجریه زندگی می‌کنند، و نامشان روی نقشه کاملاً آشکار است: منطقه‌ی حکومت محلی ورجی قلب سرزمین آنان را دربر می‌گیرد. گویشوران هائوسا ایشان را ورجاوا می‌نامند. در منطقه‌ای که هائوسا بازار، رادیو و ادارات دولتی را در دست دارد، آنچه ورجی‌ها را متمایز می‌کند این است که زبانی ویژه‌ی خود را حفظ کرده‌اند. این زبان، که آن را نیز ورجی می‌نامند، به شاخه‌ی چادی غربی از خانواده‌ی آفروآسیایی تعلق دارد. این زبان در خوشه‌ی شمال باوچی همراه با Miya، Pa'a، Siri، Diri، Kariya و Mburku قرار می‌گیرد، که هر یک را جامعه‌ای همسایه با نام و روستاهای خاص خودش به کار می‌برد. هائوسا به همان شاخه‌ی چادی غربی تعلق دارد اما از شاخه‌ای دیگر، و این وضعیت محلی را پیچیده‌تر می‌کند: زبانی که بیش از همه بر ورجی فشار می‌آورد خویشاوند دور آن است. دوزبانگی با هائوسا رایج است و واژه‌های وام‌گرفته از هائوسا در گفتار روزمره به آسانی دیده می‌شوند.

قدرت‌های بزرگ‌تر تاریخ این منطقه را شکل دادند. در طول قرن نوزدهم، مردمان این بخش از باوچی در حاشیه‌ی امارت باوچی به رهبری فولانی‌ها زندگی می‌کردند و در دسترس دولت مستقل نینجی بودند، و در معرض یورش و مطالبه‌ی خراج قرار داشتند. حکومت بریتانیا در آغاز سده‌ی بیستم ایشان را در نظام اداری مبتنی بر امارت‌ها ادغام کرد. امروز یک حکومت محلی که به نام ورجی‌ها است، آنان را در مرکز نقشه قرار می‌دهد، نه در حاشیه‌ی سرزمین دیگران. اسلام امروز دین اکثریت است، که حاصل تماس طولانی با همسایگان هائوسا و فولانی است، و ریتم هفته، تقویم جشن‌ها و بخش بزرگی از پوشش مردم را تعیین می‌کند. اقلیتی مسیحی نیز وجود دارد و آیین‌های محلی کهن‌تر نیز به‌کلی ناپدید نشده‌اند. بخش عمده‌ی زندگی ورجی‌ها هنوز روستایی است و سال بر محور باران می‌چرخد: محصولات دانه‌ای مانند ذرت دانه‌ریز و ارزن با آغاز فصل بارانی کاشته می‌شوند و برداشت با پایان آن فرا می‌رسد. ورجی‌ها یکی از ده‌ها قومی هستند در شمال نیجریه که در عین زندگی درون جهانی هائوسازبان، هویت خود را به‌روشنی حفظ کرده‌اند، و زبانشان روشن‌ترین شاهد این امر است.