اروتیک اورهوبو

اورهوبو بزرگ‌ترین گروه قومی ایالت دلتا در نیجریه است و در باتلاق‌های آب شیرین، خلیج‌های کوچک و جنگل‌های خشک واقع در غرب دلتای نیجر به معنای دقیق کلمه ساکن است. بیست‌ودو واحد سیاسی سنتی آنان، که برجسته‌ترین‌شان Agbarho، Okpe، Uvwie، Ughelli، Olomu، Agbon، Udu، Ughievwen و دیگران هستند، هرگز در یک پادشاهی واحد ادغام نشدند، و این کثرت سیاسی هنوز هم نحوه سخن گفتن اورهوبوها از خودشان را شکل می‌دهد: فدراسیونی از جوامع خویشاوند، نه یک ملت یکپارچه. هر واحد سیاسی Ovie (پادشاه) و سنت‌های بنیان‌گذاری خاص خود را دارد، و شورای این حاکمان سنتی، یعنی Urhobo Progress Union، نزدیک‌ترین چیز به یک صدای سیاسی واحد برای این گروه است.

زبان آنان، یعنی Urhobo، در شاخه ادوییِ خانواده نیجر-کنگو قرار دارد و با Edo (Bini)، Isoko و Esan خویشاوند است و در مرزها به‌ویژه با Isoko قابل فهم است. بیگانگان گاهی این دو را یک بلوک واحد می‌پندارند، هرچند اورهوبوها و ایزوکوها در تمایز میان خود پایدارند. سرزمین اقتصاد را به همان اندازه شکل داده که زبان هویت را: ماهی‌گیری، تولید روغن نخل و شراب نخل، و کشاورزی در زمین‌های مرتفع‌تر، کار روزانه بیشتر جوامع اورهوبو برای نسل‌ها بوده است. صنعت نفت مدرن روی این اقتصاد کهن لایه‌بندی شده، با اصطکاکی که می‌توان انتظار داشت، زیرا بیشتر نفت خام خشکی نیجریه از زیر خاک اورهوبو و دیگر مناطق همسایه دلتا استخراج می‌شود.

مسیحیت به‌طور جدی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم وارد شد و اکنون وابستگی مذهبی غالب است، با حضور قوی کاتولیک‌ها و انگلیکن‌ها و رشد جریان پنطیکاستی‌ها، اما واژگان مذهبی کهن جابه‌جا نشده‌اند بلکه در آن ادغام شده‌اند. خدای متعال Oghene در دعای مسیحی بدون احساس تناقض فراخوانده می‌شود، و نیایش اجداد، نثار شراب در گردهمایی‌های خانوادگی، و آیین‌های مربوط به مرگ و دفن دوم همچنان از نظر اجتماعی الزامی‌اند، به شیوه‌ای که مراسم یکشنبه چنین نیست. سنت‌های نقاب‌پوشی و آیین‌های روح آب Ohworhu ادامه دارند، به‌ویژه در جوامع رودخانه‌ای. مراسم تدفین، بیش از عروسی یا نامگذاری، رویدادی است که زندگی خانوادگی گسترده اورهوبو هنوز پیرامون آن سامان می‌یابد؛ فرصتی برای بازگشت پراکندگان به خانه، تسویه حساب‌ها و تأیید جایگاه خویش.