اروتیک تاراوال

تاراوال که امروزه بیشتر با املای داراوال نوشته می‌شود، مردم بومی استرالیا در ساحل و سرزمین سنگ‌ماسه‌ای درست در جنوب سیدنی هستند. سرزمین آنان از ساحل جنوبی خلیج بوتانی و دهانه رودخانه پورت هکینگ به سمت جنوب و از میان ایلاوارا امتداد دارد، جایی که دامنه‌ای پرشیب ساحل‌ها را تنگ کرده است، و تا رودخانه شول‌هیون ادامه می‌یابد. به سمت داخل، به دشت‌های علفزار اطراف کمدن و کمپبلتاون می‌رسد. اغلب گفته می‌شود نام این مردم از واژه‌شان برای نخل درخت کلم می‌آید که در دره‌های مرطوب زیر صخره‌ها فراوان می‌روید.

داراوال به شاخه یوین-کوریک از خانواده پاما-نیونگان تعلق دارد. نزدیک‌ترین خویشاوندان زبانی آن، زبان‌های ساحل جنوبی نیو ساوث ولز هستند. استعمار رشته گویشوران روان را گسست و امروزه کار احیای زبان بر فهرست‌های واژگان استعماری و بر آنچه خانواده‌ها نگه داشته بودند تکیه دارد. این مردم در قالب قبیله‌هایی زندگی می‌کردند که هر یک به بخش مشخصی از سرزمین خود پیوند داشت. گویاگال کورنل را در اختیار داشت و وودیوودی ایلاوارا معمولاً جزو داراوال به شمار می‌آید، هرچند برخی منابع قدیمی‌تر آنان را مردمی جداگانه معرفی کرده‌اند. باور آنان با این سرزمین گره خورده بود و فلات ماسه‌سنگی پشت ساحل هنوز پناهگاه‌های صخره‌ای دارد که با نقاشی‌های زغالی و نقش‌دست‌ها نشانه‌گذاری شده‌اند.

سرزمین داراوال درست در آغاز روایت استعماری استرالیا قرار دارد. در اواخر آوریل 1770، هنگامی که کشتی اندیور جیمز کوک در خلیج بوتانی لنگر انداخت، دو مرد گویاگال بر ساحل کورنل ایستادند و کوشیدند جلوی پیاده شدن را بگیرند. آنان با شلیک تفنگ رانده شدند. سپری از پوست درخت که مدت‌ها در موزه بریتانیا نگهداری می‌شد، اکنون محور کمپینی است که نوادگان گویاگال برای بازگرداندنش به میهن راه انداخته‌اند، هرچند مورخان درباره اینکه آیا از همان روز به جا مانده است اختلاف نظر دارند. با گسترش مزارع به کاوباستشرز و منطقه اپین، خشونت نیز از پی آن آمد. در 17 آوریل 1816، سربازانی که به دستور فرماندار لاچلان مکواری عمل می‌کردند به اردوگاهی نزدیک دره تنگ رودخانه کاتاراکت در اپین حمله کردند. دست‌کم چهارده نفر از مردم داراوال و گوندونگورا را کشتند و برخی از آنان از لبه صخره به پایین رانده شدند. اکنون هر سال در آن مکان گردهمایی یادبود برگزار می‌شود.

خانواده‌های داراوال هنوز در سرزمین خود و اطرافش زندگی می‌کنند، در سراسر جنوب غربی سیدنی، شایر ساترلند و ایلاوارا. این نام بر یک شورای زمین محلی بومیان، یک مرکز خدمات پزشکی بومیان و پارک ملی داراوال بر فلات بالای ولونگونگ دیده می‌شود. تقویم فصلی د'هاراوال که به‌طور عمومی توسط دارنده دانش فرانسیس بادکین منتشر شده، به مخاطبان گسترده‌ای رسیده است. این تقویم سال را به شش فصل تقسیم می‌کند که از روی گیاهان گلدهنده و رفتار جانوران خوانده می‌شود نه از تاریخ‌های ثابت، و چرخه‌های بلندتری را نیز می‌افزاید که خشکسالی و سیل را طی سال‌های متمادی دنبال می‌کنند.