اروتیک ته روروآ

Te Roroa قبیلهٔ ماوری (iwi) در ساحل غربی Northland است و ساده‌ترین راه برای شناختن آنان، از طریق درختان است. قلمرو آنان میان بندرهای Kaipara و Hokianga گسترده است و دره Kaihū، Maunganui Bluff، Waimamaku و جنگل Waipoua را در بر می‌گیرد، جایی که Tāne Mahuta، بزرگ‌ترین کائوری زندهٔ شناخته‌شده، ایستاده است. Te Roroa نگهبانان یا kaitiaki آن جنگل‌اند و این نقش عملی است تا تشریفاتی: این قبیله با Department of Conservation در بهسازی مسیرها، ایستگاه‌های تمیزکردن کفش و پایش همکاری می‌کند، در حالی که بیماری خشکیدگی کائوری (kauri dieback) در Northland گسترش می‌یابد.

از نظر تبار، آنان در کنفدراسیون Ngāti Whātua جای دارند و نسبشان به قایق Māhuhu-ki-te-rangi می‌رسد، اما جغرافیا آنان را بر مرز Ngāpuhi نشاند و نسل‌ها ازدواج و جنگ باعث شد بسیاری از خانواده‌ها هر دو تبار را با خود داشته باشند. این مرز یکی از نقاط عطف در تاریخ جنگ‌های نیوزیلند را پدید آورد. در Moremonui، روی ساحل جنوب Maunganui Bluff، در سال 1807 یا 1808، Te Roroa به رهبری Taoho و خویشاوندان Ngāti Whātua خود بر نیرویی از Ngāpuhi که برخی از نخستین تفنگ‌های به‌کاررفته در نبردهای ماوری را حمل می‌کرد، کمین زدند. تفنگ‌ها در بارگذاری مجدد کند بودند و کمین‌زنندگان پیروز شدند. کشته‌ها روی ساحل رها شدند و این نبرد با نام Te Kai a te Karoro یعنی ضیافت مرغ‌های دریایی یاد می‌شود. Ngāpuhi در سال 1825 با تفنگ‌های بسیار بیشتر از Ngāti Whātua انتقام گرفت.

تاریخ امروزین قبیله حول زمین می‌چرخد. در سال 1876 تاج بلوک‌های Waipoua و Maunganui را خرید، و ذخیره‌گاه‌هایی که Te Roroa آن‌ها را خارج از فروش می‌دانست، از جمله مکان‌های مقدس Manuwhetai و Whangaiariki در صخره، به دست مزارع خصوصی افتاد. در آغاز قرن بیستم، صندوق‌های تدفین حکاکی‌شده از غارهای Waimamaku برداشته و به موزه‌ای فرستاده شدند. هر دو شکایت به Waitangi Tribunal رفت که گزارش 1992 آن توصیه کرد تاج زمین‌های خصوصی را بخرد و بازگرداند. واکنش سیاسی تند بود: پارلمان در سال بعد قانون را چنان تغییر داد که Tribunal دیگر نتواند درباره زمین‌های خصوصی توصیه‌ای کند. Te Roroa در سال 2005 با تاج توافق‌نامه‌ای امضا کرد که در سال 2008 به قانون تبدیل شد.

Te Roroa قبیله‌ای کوچک است و بسیاری از اعضایش اکنون بیرون از قلمرو اصلی زندگی می‌کنند، در Whangārei، Auckland و فراتر از آن. marae هنوز محور امور است، از جمله Matatina در Waipoua و Te Houhanga در Dargaville. مردم در زندگی روزمره انگلیسی حرف می‌زنند، و te reo Māori به شکل شمالی‌اش در marae شنیده می‌شود و به‌طور فزاینده به کودکان آموزش داده می‌شود. بیشتر خانواده‌ها مسیحی‌اند و tikanga، به‌ویژه قواعد مربوط به مکان‌های tapu و درگذشتگان، بدون اصطکاک چندانی در کنار کلیسا جریان دارد.