اروتیک تاشون‌ها

زبان

تاشون (تلایسون)، بخشی از گروه گویشی فالام چین (چینی-تبتی، کوکی-چین)؛ فالام چین و برمه‌ای به‌طور گسترده به کار می‌روند

دین

عمدتاً مسیحیت باپتیست و دیگر شاخه‌های پروتستان؛ دین پیشین چین با پیشکش به ارواح، قربانی حیوان و ضیافت‌های شایستگی

درباره تاشون‌ها

تاشون‌ها که خود را تلایسون می‌نامند، قومی از تشین در منطقه فالام در شمال ایالت تشین میانمار هستند. تاریخ آنان را همان‌قدر از دیگران متمایز می‌کند که زبانشان. پیش از حکومت بریتانیا، از قدرتمندترین نیروهای تپه‌های تشین بودند. روستاهای دیگر به آنان خراج می‌پرداختند، نه برعکس. تاشون نامی است که بیگانگان به کار می‌برند و همان نامی است که مأموران استعماری در گزارش‌ها و نقشه‌های خود ثبت کردند.

سرزمین آنان شیب تند و چین‌خوردگی عمیق دارد، با پشته‌ها و دره‌های رودخانه‌ای که میان تپه‌های تدیم در شمال و سرزمین لای در اطراف هاکا در جنوب کشیده شده‌اند. روستاها بر دامنه‌ها و در ارتفاع قرار دارند. نسل‌ها پیاپی مردم مزارع خود را جابه‌جا می‌کردند و قطعه‌هایی از دامنه‌ها را برای کشت ذرت، ارزن و برنج کوهستانی پاک‌سازی می‌کردند. ثروت را با میتون می‌سنجیدند، یعنی گاوهای بزرگ نیمه‌اهلی تپه‌ها. کشتن میتون برای ضیافت، جایگاه خانوار را در روستا نشان می‌داد.

زبان تاشون به شاخه کوکی-تشین از خانواده زبان‌های چینی-تبتی تعلق دارد. این زبان در گروه گویش‌هایی جای می‌گیرد که معمولاً فالام تشین نامیده می‌شوند، در کنار لایزو، زاهاو و چند گویش کوچک‌تر روستایی. زبان معیار فالام مدت‌ها زبان مشترک سراسر منطقه بوده است و مدارس، چاپ و به‌ویژه کلیسا آن را گسترش داده‌اند. زبان رسمی ایالت، برمه‌ای است.

الحاق بریتانیا نظم کهن را از میان برد. نیروهای بریتانیایی از سال 1889 به تپه‌ها سرازیر شدند و فالام که نزدیک به قلب سرزمین تاشون بود، به مرکز حکومت استعماری تبدیل شد. مبلغان مذهبی باپتیست آمریکایی که از حدود آغاز سده بیستم در تپه‌های تشین کار می‌کردند، گروندگانی ماندگار به دست آوردند و امروزه تاشون‌ها عمدتاً مسیحی‌اند. یکشنبه‌ها مراسم کلیسا، گروه‌های سرود و انجمن‌های باپتیست، ریتم هفته را هم در شهرها و هم در روستاها تعیین می‌کنند. نذورات به ارواح و ضیافت‌های ثواب که زمانی چرخه آیینی سال را سامان می‌دادند، بیشتر در حافظه، تاریخ شفاهی و آواز باقی مانده‌اند.

دهه‌ها حکومت نظامی بسیاری از مردم تشین را از تپه‌ها بیرون راند. خانواده‌های تاشون، مانند دیگر تشین‌ها، اکنون در سراسر میزورام، مالزی و ایالات متحده زندگی می‌کنند، جایی که کلیساهایی که به زبان فالام سخن می‌گویند، زبان و پیوندهای قبیله‌ای را زنده نگه می‌دارند. از کودتای سال 2021 به این سو، درگیری‌ها در سراسر ایالت تشین موج تازه‌ای از مردم را از مرز به هند رانده است و کنترل تپه‌ها بار دیگر موضوع نبرد است.

فنوتیپ‌های معمول: تاشون‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

تاشون‌ها بسیار شبیه دیگر مردمان تپه‌نشین قوم چین (میانمار) هستند: پوستی قهوه‌ای روشن تا متوسط، موی سیاه و صاف، ویژگی‌های چهره‌ی شرق آسیایی و قد متوسط. لباس روزمره امروزه پیراهن، شلوار و لُنگی برمه‌ای است. برای جشن‌های کلیسایی، عروسی‌ها و روز ملی قوم چین، زنان دامن‌های دورپیچ دستبافت و بلوزهای قوم چین را، هر دو با نقش‌های نواری، می‌پوشند و مردان شال‌ها یا پارچه‌های بافته‌شده‌ی قوم چین را روی شانه‌ها می‌اندازند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره تاشون‌ها

تاشون‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی تاشون‌ها تاشون (تلایسون)، بخشی از گروه گویشی فالام چین (چینی-تبتی، کوکی-چین)؛ فالام چین و برمه‌ای به‌طور گسترده به کار می‌روند است.

تاشون‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان تاشون‌ها عمدتاً مسیحیت باپتیست و دیگر شاخه‌های پروتستان؛ دین پیشین چین با پیشکش به ارواح، قربانی حیوان و ضیافت‌های شایستگی است.