اروتیک تالانگ ماماک

Talang Mamak خود را Suku Tuha می‌نامند، یعنی قوم کهن. این نام بیش از آن‌که توصیف باشد ادعایی است: آنان پیش از دیگران در جنگل‌های ارتفاعات ایندراگیری می‌زیستند و به باور ایشان این موضوع هنگام تقسیم زمین و جنگل باید به حساب آید. آنان در سکونتگاه‌های کوچکی در کناره رودخانه‌های ایندراگیری هولو، در استان ریائو در مرکز سوماترا زندگی می‌کنند. بسیاری از ایشان در حاشیه پارک ملی بوکیت تیگاپولو زندگی می‌کنند و جوامع کوچک‌تری آن‌سوی مرز استانی در جامبی ساکن‌اند. پژوهشگران اندونزیایی آنان را از جمله اقوام پروتو-مالایی به شمار می‌آورند. این برچسب گروه‌های درون‌سرزمینی را دربرمی‌گیرد که گمان می‌رود از جمعیت مالایی ساحلی که پیرامون سلطنت‌ها رشد کرد کهن‌تر باشند.

آنان به گویشی محلی از زبان مالایی سخن می‌گویند که بخشی از شاخه مالایی زبان‌های آوسترونزی است و با مالایی ریائویی که در پایین‌دست رود گفته می‌شود درمی‌آمیزد. روایت‌های تاریخی ایشان به سوی غرب و پاگارویونگ، مقر سلطنتی کهن مینانگکابائو، اشاره دارد، و برای قرن‌ها زیر نفوذ سلطنت مالایی ایندراگیری می‌زیستند. دین جایی است که آنان روشن‌ترین تمایز را دارند. بیشتر ایشان از Langkah Lama پیروی می‌کنند، یعنی راه کهن، که حقوق عرفی، احترام به نیاکان و باور به ارواح را در هم می‌آمیزد. برخی پیروان این آیین را اسلامی به نام می‌دانند که آیین‌های نیاکانی در آن کامل حفظ شده است، و شمار فزاینده‌ای نیز به اسلام رایج گرویده‌اند.

مراسم نقاط عطف زندگی را نشانه‌گذاری می‌کنند. جشن‌های عروسی Gawai خانواده‌ها را برای ضیافت گرد هم می‌آورد و خروس‌جنگی بخشی از جشن است. Kemantan آیین درمانی است که شمنی آن را هدایت می‌کند و از راه ارواح کار می‌کند، و Tambat Kubur درگذشتگان را پس از تدفین با ضیافتی گرامی می‌دارد. اقتدار از Patih در بالا تا Batin که جوامع محلی را رهبری می‌کنند جریان دارد. قواعد عرفی درختان بلند سیالانگ را که زنبورهای وحشی در آن لانه می‌سازند حفظ می‌کنند، زیرا عسل هم خوراک است و هم درآمد.

مردم از کشت برنج متحرک، باغ‌های لاستیک و کالاهای جنگلی مانند روتان، صمغ و عسل امرار معاش می‌کنند. این شیوه زندگی از زمانی که شرکت‌های قطع درخت، کاغذسازی و کشت نخل روغنی در اواخر قرن بیستم به ارتفاعات ایندراگیری رخنه کردند، تحت فشار سنگینی بوده است، و بخش بزرگی از جنگلی که قواعد کهن برای آن نوشته شده بود از میان رفته است. رهبران Talang Mamak از شناخته‌شده‌ترین مدافعان جنگل عرفی در منطقه‌اند و یک Patih برای این کار جایزه Kalpataru، جایزه ملی محیط‌زیست اندونزی، را دریافت کرد. کودکان Talang Mamak اکنون به مدارس دولتی می‌روند و خانواده‌ها لاستیک را در بازار می‌فروشند، اما ازدواج‌ها و اختلافات همچنان با قواعدی حل می‌شود که بسیار کهن‌تر از استانی‌اند که پیرامونشان است.