اروتیک کالینگا

کالینگا مردمی آسترونزیایی از کوه‌های کوردیلرا در شمال لوزون فیلیپین‌اند که عمدتاً در استان کالینگا زندگی می‌کنند. آنان به زبان‌های کوردیلرایی سخن می‌گویند و یکی از گروه‌های مرتفعات‌اند که زمانی به‌طور جمعی ایگوروت نامیده می‌شدند و به تراس‌های برنج‌کاری، میراث جنگاوری و سنت خالکوبی‌شان شهرت دارند. شمارشان به صدها هزار نفر می‌رسد. سرزمین آنان با دره‌های پرشیب و دامنه‌های پلکانی در امتداد رودخانه چیکو قرار دارد که دفاع از آن در برابر طرح یک سد بزرگ، در اواخر سده بیستم، به آرمانی شناخته‌شده بدل شد.

جامعه و معیشت

معیشت کالینگا ترکیبی است از کشت برنج آبی روی دامنه‌های پلکانی کوهستان و کشت کوره‌ای، که با شکار و پرورش دام تکمیل می‌شود. جامعه بر پایه واحدی خویشاوندی-سرزمینی به نام region سازمان یافته که به یک ناحیه خانگی پیوند دارد، و روابط میان این واحدها از طریق بودونگ تنظیم می‌شود؛ نظامی رسمی از پیمان صلح که جماعت‌ها را با توافق‌های مذاکره‌شده و تعهدات متقابل به هم پیوند می‌دهد. روستاها یا ili در گذشته بسیار مغرور و سرسختانه مستقل بودند و میانجی‌ها از طریق بودونگ می‌کوشند از بروز یا ادامه دشمنی میان آنان جلوگیری کنند. در گذشته، سرگرفتن با اعتبار مردانه و دفاع پیوند داشت. آیین‌های شکرگزاری، شفا و چرخه زندگی تقویم کشاورزی را نقطه‌گذاری می‌کنند و گروه‌های گونگ که با گانگسای مسطح می‌نوازند، همراه با رقص، جشن‌های عروسی، پیمان‌های صلح و دیگر گردهمایی‌های جمعی را همراهی می‌کنند.

ظاهر و آرایش

کالینگا تیپ جسمانی کوردیلرایی را دارند، با پوست قهوه‌ای، موی مستقیم و سیاه و اندامی قوی و فشرده. آنان به‌ویژه به خاطر باتوک شناخته می‌شوند، خالکوبی‌ای که با دست کوبیده می‌شود و در آن دوده با خار و چوبی به زیر پوست رانده می‌شود تا نوارها و نقش‌های هندسی متراکم بسازد. جنگاوران در گذشته خالکوبی سینه و بازو کسب می‌کردند، در حالی که زنان طرح‌های تزئینی روی بازوها داشتند. هویان وانگ-اود، هنرمند سالخورده اهل بوسکالان، این سنت را در سطح جهانی مشهور کرده است. زیورآلات احتفالی با مهره‌های عقیق و صدف، زیورهای برنجی و منسوجات بافته‌شده با الگوهای قرمز و سیاه پررنگ، لباس جشن‌ها را کامل می‌کنند، و سنت خالکوبی که زمانی رو به محو شدن بود، به‌عنوان نشانه‌ای از میراث و افتخار احیا شده است.