اروتیک تابوم

تابوم‌ها جامعه‌ای غنایی هستند که نیاکانشان دو بار از اقیانوس اطلس گذر کردند. آنان را از غرب آفریقا به‌عنوان اسیر به برزیل بردند، و در سال ۱۸۳۶ گروهی از آفریقایی‌های آزادشده به بازگشتند و در آکرا، شهری که تقریباً هیچ‌کس زبانشان را نمی‌فهمید، ساکن شدند. آنان به سلام‌ها و پرسش‌ها با عبارت پرتغالی tá bom پاسخ می‌دادند که تقریباً به معنای «همه‌چیز خوب است» است. میزبانانشان از قوم گا این عبارت را به نامی بدل کردند و این نام نزدیک به دو قرن ماند، مدت‌ها پس از آنکه فرزندانشان از سخن گفتن به پرتغالی دست کشیدند.

بسیاری از بازگشتگان در سالوادور دا باهیا زندگی کرده بودند و بخش بزرگی از آنان ریشه خود را به یوروبا و دیگر مردمان خلیج بنین می‌رساندند. آنان در سال‌های پس از ۱۸۳۵ رفتند، هنگامی که قیامی به رهبری مسلمانان بردگان در سالوادور، آفریقایی‌های آزادشده را زیر سوءظن و فشار سنگین برای ترک برزیل قرار داد. در آکرا، رهبران گا آنان را پذیرفتند و زمینی در محله‌ای که اکنون جیمز تاون نام دارد به آنان دادند؛ در این محله هنوز خیابانی به نام کوچه برزیل وجود دارد.

تازه‌واردان حرفه‌هایی را که در برزیل آموخته بودند با خود آوردند و خانواده‌ها به ساختمان‌سازی، نجاری، خیاطی و فلزکاری و نیز کشاورزی در زمین‌های بیرون از شهر قدیم شهرت یافتند. آنان همچنین با خانواده‌های گا وصلت کردند. در چند نسل، گا جای پرتغالی را در خانه گرفت و انگلیسی بعدها با حکومت بریتانیا و آموزش‌وپرورش آمد. آنچه از برزیل باقی ماند، نام‌های خانوادگی پرتغالی، شمار اندکی واژه، داستان‌های نقل‌شده و حس استواری از اینکه کدام تبارها از آن سوی اقیانوس بازگشته‌اند، بود. گروه بنیان‌گذار هم مسلمانان و هم کاتولیک‌ها را در بر می‌گرفت. امروزه بیشتر تابوم‌ها مسیحی‌اند و به همان کلیساهای همسایگانشان می‌روند.

آنچه تابوم‌ها را متمایز نگه می‌دارد، نهادی بودن آن به همان اندازه فرهنگی بودن آن است. این جامعه رئیس ویژه خود، تابوم منتسه، را دارد که در میان مقام‌های سنتی جیمز تاون جایگاه دارد، بنابراین این گروه رئیس شناخته‌شده و کرسی رسمی در مراسم محلی دارد. خانه برزیل در کوچه برزیل با حمایت برزیلی بازسازی شد و به‌عنوان موزه‌ای کوچک و محل گردهمایی خانواده‌ها به کار می‌رود. برای بیشتر تابوم‌ها، هویت بیش از آنکه به جدا ایستادن از گا مربوط باشد، که زبان، غذا و زندگی عمومی‌شان را کاملاً با آنان مشترک دارند، به حافظه مربوط است: دانستن اینکه خانواده‌ات همان خانواده‌ای است که به وطن بازگشت.