اروتیک سوان‌ها

سوان‌ها مردمی کوهستانی از گروه کارتولی (گرجی) هستند که در سوانتی، استان کوهستانی دورافتاده و بسیار مرتفع در شمال غربی گرجستان، در دره‌های بالایی قفقاز بزرگ زندگی می‌کنند. آنان به زبان سوانی سخن می‌گویند، زبانی کارتولی بدون خط که آن‌قدر با گرجی متفاوت است که گویشوران هر یک زبان دیگری را نمی‌فهمند، و در کنار آن به گرجی معیار سخن می‌گویند که زبان نوشتاری و ادبی است. سوان‌ها به‌عنوان زیرگروه قوم‌نگارانه‌ای از ملت گرجی شناخته می‌شوند و به تاریخ بسیار مستقل و برج‌های سنگی فوق‌العادهٔ قرون وسطایی خود مشهورند.

جامعه و معیشت

سوان‌ها مسیحیان ارتدکس گرجی‌اند، هرچند باورشان بقایای بسیاری از آیین‌های پیش از مسیحیت را حفظ کرده است، از جمله تکریم سنت جورج، شمایل‌های مقدس و زیارتگاه‌های کوهستانی. سوانتی که با گردنه‌های بلند از جهان بیرون جدا بود هرگز کاملاً زیر سلطهٔ قدرت‌های خارجی درنیامد و هر مجموعهٔ خانوادگی با برجی بلند از سنگ خشک (کوشکی) در برابر یورش و خون‌خواهی محافظت می‌شد، و همین به روستاهایی چون اوشگولی و مستیا سیمای مشهورشان را بخشیده است. اقتصاد بر پایهٔ کشاورزی در ارتفاعات بلند، پرورش گاو و خوک و زنبورداری استوار است و سنت‌های نیرومندی در آوازخوانی چندصدایی، جشن‌گرفتن و نظام اخلاقی شرافت و دفاع متقابل دارد. سوانتی بالا که روستای برج‌دار اوشگولی آن یکی از بلندترین سکونتگاه‌های مداوم‌آباد در اروپاست، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است، و کلیساهای سوان شمایل‌ها و نسخ خطی مهم قرون وسطایی را نگه می‌دارند که طی قرن‌ها برای حفظ به کوهستان آورده شده‌اند.

ظاهر و آرایه

سوان‌ها تیپ بدنی مرتفعات قفقاز را دارند: میان‌قد تا بلندقد و تنومند، با پوست روشن تا زیتونی، موی قهوه‌ای یا تیره، و اغلب چشمانی روشن‌تر از گرجی‌های دشت. لباس سنتی‌شان با اقلیمی سخت سازگار شده است: برای مردان کلاه نمدی سوانی (کلاه نمدی گرد خاکستری یا قهوه‌ای)، کت کمربندی یا پوستین، و ساق‌پیچ‌های پشمی؛ برای زنان پیراهن‌های بلند، روسری و شال‌های پشمی تیره. پارچه‌های دست‌بافت پشمی، نمد و بافتنی‌ها از ویژگی‌های بارز این پوشاک‌اند که با زینتی موقر به تن می‌شوند.