اروتیک علوی‌ها

علوی‌ها (alawiyyin) حدود 11% از جمعیت سوریه را تشکیل می‌دهند، یعنی حدود 2.5 میلیون نفر پیش از سال 2011، و جامعه‌ی غالب قومی-مذهبی در منطقه‌ی کوهستانی ساحلی لاذقیه و طرطوس در شمال‌غرب سوریه‌اند. دین علوی سنتی قومی-مذهبی متمایز و برگرفته از تشیع دوازده‌امامی است که عناصر قابل توجهی از مسیحیت، گنوسیسم، اسماعیلیه و سنت‌های دینی پیش از اسلام را در خود دارد. دین علوی عناصری از مسیحیت (جشن گرفتن کریسمس و برخی آیین‌های برگرفته از مسیحیت)، تشیع دوازده‌امامی (تکریم علی بن ابی‌طالب در مرکز جهان‌شناسی دینی علوی)، فلسفه‌ی گنوسی و نوافلاطونی، و سنت دینی آناتولی-لوانتی پیش از اسلام را با هم ترکیب می‌کند. جامعه‌ی علوی از نظر تاریخی در بافت گسترده‌تر لوانتی با اکثریت سنی، از لحاظ سیاسی به حاشیه رانده شده بود، اما در دوره‌ی حزب بعث پس از سال 1963 و به‌ویژه در دوران حافظ اسد پس از سال 1970 و بشار اسد از سال 2000 تا کنون، به سلطه‌ی سیاسی-نظامی در سوریه رسید. جنگ داخلی سوریه پس از سال 2011 با ابعاد فرقه‌ای گسترده‌ی علوی-سنی مشخص شده است. جمعیت‌های فرامرزی در لبنان (حدود 100,000+، منطقه‌ی عکار) و ترکیه (علویان عرب استان هاتای، حدود 500,000+ نفر، متمایز از علویان ترک که جریان دینی جداگانه‌ای است و با آن‌ها پیوند دارد) وجود دارند.