اروتیک سیرایاها

سیراییا نخستین مردمی بودند که هلندی‌ها هنگام ساختن قلعهٔ Fort Zeelandia در ساحل Tainan در سال 1624 با آنان روبه‌رو شدند، و در بیشتر چهار قرن بعد، بیگانگان گمان می‌کردند که آنان در جمعیت چینی حل شده‌اند. اما کاملاً چنین نشده بود. آنان گروهی بومی از دشت‌های جنوب غربی تایوان‌اند، یکی از مردمانی که به‌طور جمعی Pingpu نامیده می‌شوند، و سرزمین اصلی‌شان دشت هموار و گرم Chianan در اطراف Tainan است، جایی که چهار روستای بزرگ در دفاتر هلندی، یعنی Sinckan، Soulang، Mattau و Bakloan، اکنون بخش‌های Xinshi، Jiali، Madou و Shanhua هستند. با تصاحب زمین‌های برنجی توسط مهاجران چینی، برخی از سیراییا به تپه‌ها به سوی Yujing رفتند و در سده نوزدهم دیگران از کوه‌ها به ساحل شرقی گذشتند، بنابراین بازماندگان سیراییا در اطراف Fuli در Hualien و همچنین در Taitung نیز زندگی می‌کنند.

زبان آنان آوسترونزی است، یکی از زبان‌های فورموزایی که تایوان را به نقطهٔ آغاز محتمل خانوادهٔ زبانی‌ای بدل می‌کند که از ماداگاسکار تا جزیرهٔ ایستر امتداد دارد. این زبان تا آغاز سدهٔ بیستم به‌عنوان زبان روزمره خاموش شده بود، اما مبلغان هلندی سیراییا را نوشتن با حروف لاتین آموخته بودند و روستاییان همچنان از این خط در قراردادهای زمین استفاده می‌کردند، مدت‌ها پس از اخراج هلندی‌ها در سال 1662. این قراردادها، یعنی دست‌نوشته‌های Sinckan، به‌همراه ترجمهٔ 1661 از انجیل متی، مادهٔ خامی است که گروه کوچکی از فعالان از دههٔ 2000s به این سو برای بازسازی زبان و ورود آن به شماری از دبستان‌های Tainan به کار گرفته‌اند.

نویسندگان هلندی سدهٔ هفدهم از جامعهٔ سیراییا شگفت‌زده شدند: زنان کشاورزی می‌کردند و دین را اداره می‌کردند، کاهنه‌هایی به نام inibs بر آیین‌های ارواح ریاست داشتند، شوهران در خانه‌های مردان جدا زندگی می‌کردند و شبانه به دیدار همسرانشان می‌رفتند، و روستاها به‌جای رؤسا، با شورای ریش‌سفیدان اداره می‌شدند. آنچه از آن جهان باقی مانده، پرستش Alid، روح نیاکان، است که در معبدی روستایی به نام kuva و در ظروف پر از آب، نه در تصویر، نگهداری می‌شود. در Jibeishua و Toushe جشن سالانهٔ شب هنوز نذرهای خوک، واسطه‌های زن و صف‌های زنان سپیدپوش را برگزار می‌کند که آهسته در دایره‌ای حرکت می‌کنند و آواز می‌خوانند، و همه با تاجی از برگ‌های Eupatorium آراسته‌اند. در زندگی روزمره، بیشتر سیراییا همان آیین عامیانه، یا بودیسم یا مسیحیت را مانند همسایگانشان دارند، و kuva جایی است که هویت کهن‌تر در آن متمرکز است.

از نظر حقوقی، آنان دهه‌ها در تعلیق بوده‌اند. وضعیت ملی بومیان تایوان مردمان دشت را مستثنا می‌کند، بنابراین Tainan در سال 2005 به سیراییا شناسایی محلی داد، و در سال 2022 دادگاه قانون اساسی این استثنا را مغایر با قانون اساسی اعلام کرد و دستور اصلاح قانون را صادر کرد. این شناسایی فراتر از خانواده‌های ثبت‌شده اهمیت دارد، زیرا سهم بزرگی از جنوبی‌های تایوانی که خود را هان می‌دانند، در شجره‌شان مادربزرگ‌هایی از سیراییا دارند.