اروتیک شستا

زبان

شاستا Shasta، همراه با نیو ریور شاستا، کونومیهو و اکوانوچو که با آن مرتبط‌اند (خانواده شاستان، به‌طور آزمایشی در فرضیه مناقشه‌برانگیز هوکان گروه‌بندی شده)؛ انگلیسی اکنون زبان روزمره است و کار احیا در جریان است.

دین

آیین نیاکانی حول قدرت روح، درمان شمنی و مراسم چرخهٔ زندگی، که بسیاری در کنار مسیحیت دوران اسکان در منطقهٔ حفاظت‌شده نگه داشته‌اند.

درباره شستا

شاستاها با رودخانه‌ها جهت‌یابی می‌کردند. سرزمین آن‌ها بخش میانی رودخانه کلاماث و شاخه‌های فرعی آن بود، همراه با دره‌های اسکات و شاستا در آنچه اکنون بخشی از شهرستان سیسکیو در ایالت کالیفرنیا است، و کشیده‌ای به سمت شمال، از مرز ایالتی تا حوضه‌های رودخانه‌های روگ و اپلگیت در جنوب ایالت اورگان. کوه شاستا بر لبه جنوبی این سرزمین ایستاده و نام آنان را به زبان انگلیسی با خود دارد، هرچند این وام‌گیری برعکس آن چیزی است که بیشتر بازدیدکنندگان فرض می‌کنند: کوه به نام این مردم نامگذاری شده است. چهار بخش اصلی کل این سازمان را شکل می‌دادند: یکی در بخش کلاماث، یکی در دره شاستا، یکی در دره اسکات و یکی در سوی اورگان. هر بخش روستاها و بزرگان محلی خودش را داشت و هر بخش، بخش‌های دیگر را همان مردم می‌شناخت.

زبانشان خانواده زبانی کوچکی را تشکیل می‌داد که شامل شاستای نیو ریور، کونومیهو و اوکوانوچو هم بود و هیچ‌کدام از آن‌ها امروز به‌عنوان زبان مادری صحبت نمی‌شوند. زبان‌شناسان زبان شاستایی را همراه با کاروک، چیماریکو و چند زبان پراکنده دیگر کالیفرنیا زیر فرضیه هوکان قرار داده‌اند؛ فرضیه‌ای که بیشتر یک بحث طولانی است تا خانواده‌ای تثبیت‌شده. کار احیای زبان امروز بر دستور‌زبان‌ها و فهرست‌واژگانی تکیه دارد که در اوایل و میانه قرن بیستم ثبت شده‌اند. ثروت با رشته‌هایی از صدف دنتالیوم سنجیده می‌شد و این موضوع هم از نظر حقوقی و هم از نظر اجتماعی اهمیت داشت: قتل یا آسیب با پرداختی که از طریق واسطه‌ای رسمی مذاکره می‌شد تسویه می‌گردید، و تسویه‌ای که به پایان نمی‌رسید به خصومت تبدیل می‌شد. بنا بر روایت‌های ثبت‌شده، بیشتر شامان‌ها زن بودند. دختران طی چند شب با رقص به بزرگسالی وارد می‌شدند و زنان سه خط عمودی خال‌کوبی‌شده روی چانه داشتند.

طلای رودخانه کلاماث و اسکات پس از سال 1850 معدنچیان، کشتارها و فروپاشی‌ای را به همراه آورد که جامعه هرگز اجازه فراموش کردنش را نیافته است. رهبران شاستا در سال 1851 معاهداتی امضا کردند که سنای ایالات متحده آن‌ها را تصویب نکرد و سپس پنجاه سال مهروموم‌شده نگه داشته شدند. جنگ‌های رودخانه روگ در اواسط دهه 1850 با تبعید شاستاهای اورگان به زور به قرارگاه‌های گرند ronde و سایلتز پایان یافت؛ جایی که امروز فرزندان آنان در آن ثبت‌نام شده‌اند، در حالی که دیگران در شهرستان سیسکیو و اطراف دره کوارتز ماندند. ملت هندی شاستا هنوز از شناسایی فدرال محروم است و دهه‌هاست برای آن تلاش می‌کند. وقتی سدهای کلاماث در سال 2024 برچیده شدند و دریاچه کوپکو سرزمین روستایی را که یک قرن زیر آب مانده بود خشک کرد، کالیفرنیا حدود 2,800 جریب از آن زمین را به ملت بازگرداند. این بزرگ‌ترین اتفاق خوبی است که در یکصد و هفتاد سال گذشته برای آنان رخ داده است.

فنوتیپ‌های معمول: شستا

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست قهوه‌ای متوسط تا تیره، موی مشکی صاف که بلند پوشیده می‌شود، و صورت‌های پهن با گونه‌های برجسته معمول است، و قامت در دامنه متوسط قرار دارد. لباس سنتی از پوست دباغی‌شدهٔ گوزن بود: پیش‌بندها و دامن‌های حاشیه‌دار با منگوله برای زنان، لنگ‌های کمربندی برای مردان، ردای پوست گوزن و خرس در زمستان، و کفش‌های موکاسین برای سفر. زنان کلاه‌های بافته‌شده از حصیر چسبان، گردنبند و گوشواره از صدف Dentalium و مغز صنوبر، و سه خط عمودی خالکوبی‌شده روی چانه داشتند. لباس روزمره امروز لباس معمولی و معاصر است و لباس‌های تشریفاتی برای مراسم و گردهمایی‌ها بیرون آورده می‌شود.

پرسش‌های متداول درباره شستا

شستا به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی شستا شاستا Shasta، همراه با نیو ریور شاستا، کونومیهو و اکوانوچو که با آن مرتبط‌اند (خانواده شاستان، به‌طور آزمایشی در فرضیه مناقشه‌برانگیز هوکان گروه‌بندی شده)؛ انگلیسی اکنون زبان روزمره است و کار احیا در جریان است. است.

شستا پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان شستا آیین نیاکانی حول قدرت روح، درمان شمنی و مراسم چرخهٔ زندگی، که بسیاری در کنار مسیحیت دوران اسکان در منطقهٔ حفاظت‌شده نگه داشته‌اند. است.