زنی از سائک، مرجع فنوتیپ

اروتیک سائک

زبان

سائک (کرا-دای: تای شمالی)؛ بیشتر آنان لائوسی یا ایسان و تایلندی (کرا-دای: تای جنوب‌غربی) نیز صحبت می‌کنند

دین

بودیسم تراوادا در کنار احترام به ارواح نیاکان، خانه و روستا (فی)

درباره سائک

قوم Saek از اقوام کوچک تای است که در دو کرانه‌ی میانه‌ی رود مکونگ زندگی می‌کند، و آنچه آن‌ها را متمایز می‌کند پیش از دیدن، هنگام شنیدن زبانشان آشکار می‌شود. در روستاهای اطراف ناکورن فانوم در شمال‌شرقی تایلند، و آن‌سوی رود در استان خاموان لائوس، آن‌ها در کنار همسایگان لائو و ایسان زندگی می‌کنند که کشت می‌کنند، غذا می‌خورند و عبادت می‌کنند تقریباً همان‌گونه که آن‌ها. با این حال، Saek گویشی از لائو نیست و حتی به همان شاخه‌ی تای تعلق ندارد. این زبان از شاخه‌ی تای شمالی است. نزدیک‌ترین خویشاوندانش، Zhuang و Bouyei، صدها مایل دورتر در جنوب چین گفته می‌شوند. پیدا کردن این شاخه در این جنوب دورافتاده، معمایی است که زبان‌شناسان دهه‌ها روی آن کار کرده‌اند.

سنت Saek بخشی از پاسخ را فراهم می‌کند. این سنت به شمال و شرق، یعنی به ارتفاعات آنچه امروز ویتنام نامیده می‌شود، اشاره دارد و فرود آهسته‌ی گروه‌ها را به کرانه‌ی لائوی رود توصیف می‌کند. بسیاری از جامعه‌ها بعدها در قرن نوزدهم به کرانه‌ی تایلندی عبور کردند، زمانی که سیام جمعیت‌های کامل را به غرب و آن‌سوی مکونگ کوچ داد. این تاریخ توضیح می‌دهد که چرا امروز روستاهای Saek در همان استانی قرار دارند که شهرک‌های Phu Thai ، So و Yoy در آن هستند. هر گروه هویت خود را در درون جهان مشترک ایسان حفظ می‌کند.

زندگی روزمره از ریتم منطقه پیروی می‌کند: کشت برنج آبی، برنج چسبناک در هر وعده، ماهی از رود، و آیین تراوادا با محوریت معبد روستا. در زیر این بودیسم، پیوندی کهن‌تر با phi، یعنی ارواح نیاکان، خانوارها و روستا، برقرار است که در نقاط عطف زندگی خانوادگی پیشکش داده می‌شوند و با آن‌ها مشورت می‌شود. برجسته‌ترین مناسبت عمومی، سال نوی Saek است. این جشن در سال نوی قمری برگزار می‌شود، نه در سال نوی آوریل که بیشتر تایلندی‌ها و لائوها جشن می‌گیرند. روستاییان برای ارواح نگهبان خود پیشکش می‌آورند و رقصندگان به سرعت میان کوبه‌های چوبی بلندی که به ریتم به هم کوفته می‌شوند گام برمی‌دارند. این آیین به مایه‌ی افتخار محلی بدل شده است.

زبان تحت فشار است. بیشتر افراد Saek به لائوی یا ایسانی و تایلندی معیار هم سخن می‌گویند، آموزش به زبان‌های ملی انجام می‌شود، و بسیاری از جوانان در خانه به‌جای آن‌ها از آن زبان‌ها استفاده می‌کنند. آنچه باقی مانده برای پژوهشگران اهمیت دارد، زیرا Saek تمایزهای آوایی را حفظ کرده که همسایگانش مدت‌ها پیش از دست داده‌اند و از این رو شاهدی سودمند برای مراحل کهن‌تر زبان‌های تای است. برای خود Saek ارزش ساده‌تر است: در بخشی از رود که تقریباً همه به لائوی سخن می‌گویند، این زبان همچنان چیزی است که آن‌ها را به‌عنوان Saek مشخص می‌کند.

فنوتیپ‌های معمول: سائک

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

قوم سائک معمولاً شبیه همسایگان لائوی و ایسان خود هستند: پوستی قهوه‌ای روشن تا متوسط، موهای مشکی و صاف، چشمان تیره و قدی متوسط. لباس روزمره‌شان مدرن و منطقه‌ای است. در جشن‌ها و مراسم معبد، زنان دامن‌های لوله‌ای دست‌بافت می‌پوشند که شالی روی شانه همراهشان است، و مردان پیراهن‌های گشاد با پارچه نخی چهارخانه‌ای می‌پوشند که در کمر بسته می‌شود.

پرسش‌های متداول درباره سائک

سائک به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی سائک سائک (کرا-دای: تای شمالی)؛ بیشتر آنان لائوسی یا ایسان و تایلندی (کرا-دای: تای جنوب‌غربی) نیز صحبت می‌کنند است.

سائک پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان سائک بودیسم تراوادا در کنار احترام به ارواح نیاکان، خانه و روستا (فی) است.