اروتیک روتومایی‌ها

روتومانی‌ها بومیان اصلی جزیرهٔ روتوما هستند، گروهی از جزایر آتشفشانی که در شمال مجمع‌الجزایر اصلی فیجی قرار دارد و از نظر سیاسی بخشی از فیجی است. آنان از نظر فرهنگی و زبانی با سایر فیجی‌ها متفاوت‌اند و به زبان روتومانی سخن می‌گویند، زبانی استرونزیایی که طبقه‌بندی آن در شاخهٔ اوقیانوسی غیرمعمول است. شمار ایشان حدود ده هزار نفر است و جمعیت پراکندهٔ بسیار بزرگ‌تری در جزایر اصلی فیجی دارند. فرهنگ روتومانی ترکیبی از تأثیرات پلی‌نزیایی و ملانزیایی است.

جامعه و معیشت

جزیرهٔ روتوما حاصلخیز و پرآب است و مردمش به‌طور سنتی از کشت تارو، یام، موز، نان‌میوه، نارگیل و دیگر محصولات زراعی و همچنین ماهی‌گیری در صخره‌های مرجانی و تالاب زندگی می‌کردند. این جزیره از نظر تاریخی به ناحیه‌هایی تقسیم می‌شد که هر کدام رؤسای خود را داشتند. جامعهٔ روتومانی بر پیوندهای خویشاوندی، تعهد جمعی و مبادلهٔ تشریفاتی پرشکوه خوراک و حصیرهای نفیس تأکید بسیار دارد. عنوان و زمین رؤسا از راه تبار شناخته‌شده به ارث می‌رسد. روتومانی‌ها زندگی آیینی پرجنب‌وجوشی دارند؛ ضیافت، رقص (از جمله تاوتوگا) و مبادلهٔ هدایا در عروسی‌ها، خوش‌آمدگویی‌ها و دیگر مناسبت‌های مهم برگزار می‌شود. بسیاری از روتومانی‌ها در جزایر بزرگ‌تر فیجی زندگی و کار می‌کنند و در همان حال از راه آیین‌ها و ارسال پول پیوندهای محکمی با سرزمین خود حفظ می‌کنند. روتوما در سال ۱۸۸۱ به بریتانیا واگذار شد و از آن زمان به‌عنوان بخشی از فیجی اداره می‌شود و در کنار زبان و آداب ویژهٔ خود، جایگاهی متمایز در درون کشور دارد.

ظاهر و آرایش

روتومانی‌ها معمولاً پوست قهوه‌ای، اندامی ورزیده و موی تیره موج‌دار تا فرفری دارند که نشان‌دهندهٔ ریشه‌های پلی‌نزیایی و ملانزیایی آمیخته‌شان است. آرایش متمایز روتومانی «تفوی» است، گردن‌بندها و گلوبندهایی از برگ، گل و صدف که تا خورده و نخ‌کشیده می‌شوند و در مراسم همراه با روغن‌های معطر نارگیل و تاج‌گل‌ها به کار می‌روند. حصیرهای بافته‌شدهٔ نفیس از اقلام اصلی ثروت و پوشش‌اند. رقصندگان آیینی دامن‌های تزیین‌شده، گل‌آویز و پوست روغن‌مالی‌شده دارند و در صف‌های هماهنگ به آواز و ریتم حرکت می‌کنند. لباس روزمرهٔ امروزی مدرن است و اغلب سولوی پیچیده‌شده بر تن دارند، در حالی که پوشاک سنتی ویژهٔ روزهای جشن و ضیافت است.