اروتیک راتانیون

راتاگنون‌ها استثنای میان مانگیان‌اند، یعنی مردمان بومی میندورو. آن‌ها یکی از هشت گروه مانگیان جزیره به شمار می‌روند و در انتهای جنوبی آن زندگی می‌کنند، اما زبانشان از جای دیگری آمده است. همسایگان هانونو، بوهید و دیگر همسایگان مانگیان آن‌ها به زبان‌هایی سخن می‌گویند که جز در میندورو جای دیگری یافت نمی‌شوند. در مقابل، زبان راتاگنون به شاخه بیسایایی زبان‌های مرکزی فیلیپین تعلق دارد. نزدیک‌ترین خویشاوند آن کویونون است، زبان جزایر کویو و بخش بزرگی از پالاوان. این پیوند نشان‌دهنده تماس‌های طولانی از راه دریا است، و به همین دلیل راتاگنون‌ها اغلب مردمی میانه توصیف می‌شوند: ریشه در میندورو دارند، اما از راه زبان به جهان ویسایایی پیوند خورده‌اند.

موطن آن‌ها نوک جنوبی جزیره، در سمت میندورو غربی است، جایی که تپه‌ماهورها و دره‌های رودخانه‌ای جای خود را به دشت ساحلی می‌دهند. مردمان بومی میندورو بیش از یک بار از ساحل عقب رانده شده‌اند. در دوران استعمار اسپانیا، غارتگرانی که در سواحل جزیره فعالیت داشتند، جوامع را به درون سرزمین راندند. در قرن بیستم، مهاجران تاگالوگ، ویسایایی و ایلوکانو دشت‌های پست را برای کشاورزی پاک‌سازی کردند و مردمان داخلی بار دیگر زمین از دست دادند. راتاگنون‌ها نسبت به بیشتر مانگیان به این مرز نزدیک‌تر زندگی می‌کردند و تأثیر بیشتری از آن پذیرفتند. از ازدواج با خانواده‌های مهاجر اغلب به‌عنوان بخشی از چگونگی شکل‌گیری کنونی این جامعه یاد می‌شود.

این فشار بیش از همه در زبان آشکار است. راتاگنون یکی از در معرض خطرترین زبان‌های فیلیپین است و گویشوران بسیار اندکی از آن باقی مانده‌اند، زیرا خانواده‌ها برای مدرسه، تجارت و کار به تاگالوگ و دیگر زبان‌های دشت روی آورده‌اند. اما مردم با این زبان ناپدید نشده‌اند. آن‌ها همچنان خود را راتاگنون و مانگیان می‌نامند، حتی در حالی که چیزهایی که بیگانگان معمولاً به دنبالشان هستند، یعنی گفتار و پوشش، به بقیه روستاهای میندورو شبیه می‌شوند.

دین نیز همین مسیر را پیموده است. سنت مانگیانی زمین، جنگل‌ها و رودخانه‌ها را خانه ارواحی می‌داند که باید به آن‌ها احترام گذاشت و در صورت آزرده شدن، آن‌ها را آرام کرد. مسیحیت از راه مأموریت‌های کاتولیک و پروتستان و از طریق همسایگان دشت‌نشین وارد شد و اکنون در کنار آن نگرش کهن‌تر قرار دارد، نه اینکه به شکلی مرتب جای آن را گرفته باشد. برای گروهی به این کوچکی، ترکیب ریشه‌های میندورو، گفتار ویسایایی و یک سده تماس با مهاجران است که راتاگنون‌ها را متمایز می‌کند.