اروتیک کارن پوو

کارن‌های پو که خود را «فلونگ» یا نامی نزدیک به آن می‌خوانند، یکی از دو شاخه بزرگ قوم کارن‌اند. شاخه دیگر اسگاو است. نخستین چیزی که آن‌ها را از هم جدا می‌کند زبان است. پو و اسگاو خویشاوند‌اند اما برای یکدیگر نامفهوم‌اند، پس گویشور پو و گویشور اسگاو اغلب برای گفت‌وگو به زبان برمه‌ای یا تایلندی پناه می‌برند. به‌طور کلی پو پایین‌تر از خویشاوندان خود زیسته‌اند، در کنار رودخانه‌ها و دشت‌های برنج، و در تماس طولانی با مون‌ها و برمه‌ای‌ها. این نزدیکی در آیین و حتی در خط آنان دیده می‌شود.

سرزمین آنان در جنوب پایین میانمار گسترده است، از دلتای ایراوادی از راه باگو و ایالت کایین و ایالت مون تا تانینتهاری. این سرزمین از آن‌سوی مرز به تایلند هم ادامه می‌یابد، جایی که روستاهای پو در کانچانابوری و راچابوری در غرب، و در تپه‌های می‌هونگ‌سون و چیانگ‌مای و لامفون در شمال واقع‌اند. پو یک زبان واحد نیست بلکه مجموعه‌ای از گویش‌هاست، و گویشوران دلتا و گویشوران شرق تنها تا حدی یکدیگر را می‌فهمند. این زبان، مانند دیگر زبان‌های کارنی، فعل را پیش از مفعول می‌آورد که آن را از برمه‌ای و بیشتر خویشاوندان سینو-تبتی‌اش جدا می‌کند. این زبان با بیش از یک خط نوشته می‌شود: یک الفبا را میسیونرها بر پایه حروف برمه‌ای ساختند و یک خط رهبانی بودایی از مون به آنان رسیده است.

بیشتر پو بودایی تراوادا هستند و صومعه اغلب مرکز زندگی روستا است. با این حال آیین بودا هرگز وظایف کهن نسبت به ارواح زمین و آب و نیاکان را کنار نزده است. میسیونرهای باپتیست آمریکایی در سده نوزدهم شمار زیادی از کارن‌ها را به آیین مسیح درآوردند، اما بیشترشان از میان اسگاوها بودند نه پوها. فرقه‌های کوچکی با آموزه‌های ویژه خود نیز ریشه دواندند، از جمله لکی‌ها که خط ویژه خود را نگه می‌دارند. یک رسم رایج، مراسم بستن مچ است. نخ پنبه‌ای دور مچ گره زده می‌شود تا ارواح جان را، که به باور کارن‌ها ممکن است سرگردان شوند و فرد را بیمار یا بدشانس برجای گذارند، بازگرداند.

تاریخ معاصر بر پو سخت گذشته است. مبارزه مسلحانه کارن‌ها علیه دولت برمه در سال 1949 آغاز شد و روستاهای دلتا را در دهه‌ها جنگ، آوارگی و بدگمانی فرو کشید. در سال 2008 طوفان نرگس از دلتای ایراوادی گذشت و بیش از 130,000 تن را کشته یا مفقود کرد و جوامع کشاورز کارن را همراه با دیگران ویران ساخت. در تایلند، روستاهای پو درون پناهگاه حیات وحش تانگ‌یای ناره‌سوان سال‌ها از کشاورزی چرخشی و حق ماندن بر زمینی که خانواده‌هایشان پیش از ایجاد پناهگاه بر آن کار کرده بودند دفاع کرده‌اند.